[CS] [TAG-4] สถานที่ในความทรงจำ...กับคนนั้น
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
เนื้อหาในเอนทรีนี้สืบเนื่องและเกี่ยวข้องจาก

[TAG-4] สถานที่ในความทรงจำ...กับคนนั้น


 

TAG นี้สำหรับ

- ตัวละครโรงเรียนลูกบาศก์ทั้งหมด   

*** แท็กนี้ เป็น SS และเป็นเหตุการณ์ที่จบในตอน โปรดท่องไว้ในใจ

ถ้าอยากเขียนละเอียดก็ตั้งเอนทรี่ SS แยกไปทำต่อได้ ***

*** เหตุการณ์ทั้งหมดใน TAG นี้หากไม่มีการแย้งโดย ผปค อื่น ก็จะถือเป็นความจริงที่ใช้งานได้

วิธีทำ TAG

ให้คัดลอกข้อความข้างล่างนี้ทั้งหมด แล้วเติมคำตอบลงไปที่คำถามแต่ละข้อ

(สามารถปรับแต่งสีสันและขนาดอักษรได้ โดยขอให้ยังอ่านง่าย และเพิ่มภาพได้ตามอัธยาศัย)

ทำเสร็จแล้วโพสลิงค์ไว้ที่นี่ด้วย เดี๋ยวผมทำรวมลิงค์ให้

เงื่อนไขของ TAG นี้

1. ห้ามใช้ตัวละครซ้ำกับ TAG 1 2 3

เลือก 1 คน เท่านั้น และควรเลือกคนที่คิดว่ายากที่จะมามีบทด้วยกันอีก

2. ขอให้เป็นเหตุการณ์ใหม่ที่ยังไม่เคยเขียนที่ไหนมาก่อน

3. สถานที่ที่พูดถึงต้องมีอยู่จริงในโรงเรียน [แผนที่โรงเรียนเอาไว้อ้างอิง]

4. เหตุการณ์ที่พูดถึงเป็นเหตุการณ์สั้น ๆ ไม่ข้ามวัน

5. เป็นเหตุการณ์ที่อยู่กันสองต่อสอง (อย่างน้อยก็ในตอนที่สำคัญ)

คำแนะนำ

แทกนี้มันก็คือ SS กึ่งสำเร็จรูปนั่นเอง ทำเสร็จก็ได้มาเรื่องหนึ่งล่ะ

 
 
 
Coffee Break Corner

(ภาพจำลองเพื่อให้จินตนาการ ถึงสถานที่นั้นได้ง่ายขึ้น)


บันทึกสถานที่ในความทรงจำของฉัน

แต่ละคนน่าจะได้เจอเหตุการณ์พิเศษของตัวเองกันบ้างใช่ไหม

แม้ว่าจะเป็นช่วงเวลาสั้น ๆ กับคนที่เราไม่ค่อยได้คุย

 

ขอให้นึกถึงความรู้สึกที่เราได้เคยทำอะไรร่วมกับคนที่เราไม่ค่อยได้คุยหรือไม่ได้สนิท

หากเป็นแค่เหตุการณ์เดียวที่เราได้ทำร่วมกับเขาและเป็นเหตุการณ์พิเศษที่ตราตรึง

มันน่าจะให้ความรู้สึกที่ต่างจากเหตุการณ์พิเศษที่มีกับคนที่เราสนิทกันอยู่แล้วใช่ไหม

สิ่งนี้จะทำให้เรามีสถานที่ในความทรงจำ ที่ชวนหวนรำลึกเป็นพิเศษอย่างแน่นอน

 

ลองมานึกถึงช่วงที่ผ่านมา (ตั้งแต่เข้าเรียนจนถึงเทอม 1 ปี 2552 ตัวละครรุ่นเก่าพูดย้อนอดีตไปยังปี 2551 ได้)

และเลือกสถานที่ซึ่งมีเหตุการณ์ที่พิเศษที่สุดหนึ่งเดียว

กับคนที่เราคงได้ทำอะไรร่วมกันเพียงแค่ครั้งเดียว

 

1. สถานที่ที่ว่านั้นคือที่ไหน

---> ห้องพักครู บริเวณ มุมเครื่องดื่ม

 

2. ช่วงเวลาในตอนนั้น
(ขอให้เป็นช่วงนอกคาบเรียนเพื่อให้อยู่กันแค่สองคน จะเป็นวันเรียนหรือวันหยุด กลางวันหรือกลางคืนก็ได้)

---> ช่วงพักสั้นๆ ระหว่างเวลางาน เวลากลางวัน

 

3. และคนนั้นคือใคร

---> นายอนิวรรต วสุธาธาร (ครูเคน)

 

4. ทำไมปกติเราถึงไม่ค่อยได้คุยกับคนนั้น

---> อาจเพราะมีช่วงเวลาที่ไม่ค่อยตรงกัน

 

5. แล้วมันเกิดอะไรขึ้นที่นั่น ที่ทำให้มาอยู่ด้วยกันสองต่อสอง (เรื่องย่อที่ยังไม่ต้องพูดถึงความรู้สึก)

---> ความบังเอิญ

 

6. ความรู้สึกของตัวเอง ณ ขณะนั้น (ช่วงแรกของเหตุการณ์)

---> มีความรู้สึกปกติค่ะ

 

7. แล้วเราเห็นเขามีท่าทีอย่างไร ณ ขณะนั้น

---> ครูเคนมีท่าทีปกติ ยืนชงกาแฟอยู่ที่เครื่องชงกาแฟค่ะ

 

8. เมื่อดูความคิดของเรา บวกกับท่าทีของเขา สถานการณ์นั้นดีหรือเลวร้าย

---> สถานการณ์ปกติค่ะ

 

9. พอได้อยู่กันสองต่อสอง มีการกระทำอะไรก่อนหน้าที่จะมีการคุยกันครั้งแรกหรือไม่

--->ครูเคนชงกาแฟอยู่ค่ะ ส่วนดิฉันเดินเข้าไปที่มุมเครื่องดื่ม แล้วยิ้มทักทายเล็กน้อยค่ะ 

 

10. สุดท้ายพอทนเงียบไม่ไหวก็คงต้องพูดกันบ้างแหละ ใครเป็นคนเริ่มพูดเป็นคนแรก

---> พูดพร้อมกันด้วยความบังเอิญค่ะ

 

11. สิ่งที่คนแรกพูดนั้นคือ

--->สวัสดีค่ะ/ครับ 

 

12. แล้วมันทำให้สถานการณ์เปลี่ยนไปหรือไม่

---> สถานการณ์ปกตินะคะ

 

13. เอาล่ะ หลังจากนั้นมีอะไรเกิดขึ้นบ้างนะ (เล่าโดยสรุป หากจะเขียนยาวให้แยกไปอีกเอนทรี่ได้)

---> หลังจากทักทายกัน เราก็คุยกันเล็กน้อยที่มุมเครื่องดื่ม ก่อนจะย้ายมานั่งที่โต๊ะ บริเวณเดียวกัน แล้วก็นั่ง ชวนคุยตามปกติค่ะ ทักทายตั้งแต่เรื่องดินฟ้าอากาศยันเรื่องในโรงเรียน นั่งคุยเรื่อยเปื่อย เช่นเรื่องกาแฟที่ครูเคนชอบดื่ม ชาแบบไหนที่ดิฉันชอบดื่ม แล้วครูเคนยังแนะนำให้กาแฟหลายชนิดเป็นความรู้ด้วย แล้วยังชวนไปดื่มกาแฟอีกด้วย เราก็คุยอีกหลายเรื่องพอสมควร เท่าที่เวลาพักจะพอมีอยู่ เวลาคุยครูเคนก็คงยิ้มบาง ปล่อยมุกบ้างเป็นบางเวลาและจังหวะ ทำให้ดิฉันยิ้มได้

 

14. บทสรุปของเหตุการณ์นั้น

---> หลังจากหมดช่วงเวลาพัก เราสองคนก็แยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตนเองค่ะ เรากล่าวสวัสดีกัน ยิ้มให้กัน

 

15. แล้วคุณกับเขาก็แยกย้ายกันไป (ส่วนจะไปไหนก็แล้วแต่ว่าเรื่องเป็นอย่างไร)

คุณจากเขาไปด้วยความรู้สึกเช่นไร

--->ด้วยความรู้สึกที่ดี ดิฉันได้สัมผัส มุมหนึ่งที่ต่างออกไปจากที่คิด ดิฉันมองภาพของครูเคนเป็น ชายหนุ่มที่สุขุม ที่เขาถึงได้ยาก แต่จากเหตุการณ์เมื่อครู่ ครูเคนกลายเหมือนเป็นน้องชาย เริ่มดูมีมิติ มีอารมณ์แบบมนุษย์ทั่วไป ที่สัมผัสได้ คำพูดคำจา มีปัญญาลึกซึ้ง และก็มีอารมณ์ขันในจังหวะที่พอเหมาะ ทำให้ดิฉันได้ยิ้ม และหัวเราะได้ นับได้ว่าไม่เลวเลยสำหรับ ชายหนุ่มคนนี้

 

16. แล้วในใจคุณคิดว่าอีกฝ่ายคิดเช่นไร (ตอบในมุมมองของตัวละครของเราเลย)

---> คิดว่า คงเป็นช่วงเวลาที่ดีช่วงหนึ่ง เหมือนกัน

 

17. หากเวลาผ่านไปจนคุณได้จบการศึกษาหรือไม่ได้ทำงานที่โรงเรียนนี้

พอมานึกย้อนภายหลังจะรู้สึกหรือคิดถึงอย่างไรบ้าง

---> หากนึกย้อนมา สำหรับเหตุการณ์ ณ ช่วงเวลานี้ ดิฉันต้องคิดถึงน้องชายนุ่มลึกคนหนึ่ง มีความเป็นสุภาพบุรุษ เป็นน้องชายที่ทำให้พี่สาวคนนี้ยิ้มแย้ม และเป็นเพื่อนร่วมงานที่จะไม่มีวันลืม แม้เราจะเพิ่งรู้จักกันได้ไม่นาน

 

18. ในอนาคตคุณอยากกลับมาเยี่ยมโรงเรียนในอนาคตหรือไม่ (ไม่ว่าจะเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้หรือไม่)

---> กลับมาค่ะ

 

หากคุณได้กลับมาที่โรงเรียนลูกบาศก์อีกครั้งใน   10    ปีข้างหน้า

(เป็น IS จนกว่าอีกฝ่ายจะยืนยัน หรือไม่มีการตอบรับ)

(ระบุปีในช่องว่าง)

 

19. ถ้าได้เดินไปยังที่ต่าง ๆ ในโรงเรียน คุณจะไปสถานที่ในความทรงจำเป็นแห่งที่เท่าไหร่

--->อาจจะเป็น แห่งที่ 5 หรือ 6 หรือว่าอาจจะเป็น 10 ก็ได้แล้วแต่ว่าจะเดินมาถึงเป็นแห่งที่เท่าไหร่  

 

20. ทำไมถึงเลือกเช่นนั้น

--->เพราะว่าความทรงจำดีๆ นั้นไม่จำเป็นต้องรีบร้อนไปหา ค่อยก้าวไปตามทาง จนถึงก็เพียงพอแล้ว

 

21. เอาล่ะ พอได้กลับมายืนในสถานที่แห่งความทรงจำนั้น คุณจะรู้สึกอย่างไร

--->รู้สึกดีค่ะ นับว่าช่วงเวลาที่ดีช่วงหนึ่ง ในการที่ได้เข้ามาทำงาน ที่โรงเรียนนี้ได้เจอบุคคล ที่เป็นทั้งน้องและเพื่อนร่วมงานที่ดี และครูเคนก็เป็นหนึ่งในความรู้สึกดีๆนี้ค่ะ

 

22. อยากจะทำอะไรเมื่ออยู่ตรงนั้น (หากไม่มีให้ตอบว่ายืนเฉยๆ) 

---> ชงชาค่ะ

 

ต่อไปนี้เป็นห้วงความคิดของคุณ...

หากคุณลองจินตนาการว่า ในขณะที่คุณกำลังอยู่ในสถานที่แห่งนี้

แล้วอยู่ ๆ คนนั้นก็ได้เดินเข้ามายังที่นี่จริง ๆ

 

23. เขาจะมาอย่างไรด้วยภาพลักษณ์เช่นใด (ท่าทาง การแต่งกาย และอื่นๆที่คุณเห็น)

--->ถ้าเจอครูเคน ณ ตอนนี้ เขาคง โตขึ้นกว่าเดิม ท่าทางก็คงเหมือนเดิม จากที่ดูเป็นผู้ใหญ่อยู่แล้วก็คง กลายเป็น ชายหนุ่มที่ดูขรึมมากขึ้นไปอีก การแต่งกายก็ดูทีท่าว่าคงจะไม่เปลี่ยนไปมากนัก อาจจะสวมเสื้อผ้าสีเข้มกว่าเดิมด้วยซ้ำ (ยิ้ม) และมากับ เด็กชายตัวน้อยที่กำลังช่างถามเลยเชียว

 

24. ในตอนนั้น คุณรู้สึกอย่างไร

--->รู้สึกดีค่ะ ดีใจที่ได้พบกันอีกครั้ง และเห็นเขาสบายดีและมีความสุข

 

25. คำแรกที่คุณจะพูดออกไปคืออะไร (หากพูดไม่ออกก็ระบุด้วย)

--->สวัสดีค่ะน้องชาย

 ...

สุดท้ายมันก็เป็นแค่ความคิดในใจของคุณ

หรือเขาจะมาจริง ๆ กันนะ

 

26. เรื่องราวในช่วงสุดท้ายเป็นเช่นไร เล่ามาได้เลย

--->เราคงคิดถึงโรงเรียนที่มีแต่ความทรงจำ เกาะเกี่ยวอยู่เต็มไปหมดในทุกที่นี้ เหมือนกันก็เป็นได้ จึงบังเอิญมาพบกัน ในวันนี้ เราอาจจะพูดคุยถึง วันเวลาเก่าที่ผ่านมา และลากันไปอย่างมีเยื้อใย

 

27. สุดท้ายนี้

ทวนคำตอบกันอีกรอบ

สถานที่ในความทรงจำในโรงเรียนลูกบาศก์ของคุณคือ...

--->ห้องพักครู บริเวณ มุมเครื่องดื่ม

 

ซึ่งเป็นที่ซึ่งคุณมีความทรงจำร่วมกับ... 

--->นายอนิวรรต วสุธาธาร (ครูเคน)

 

ด้วยความรู้สึก...

--->ด้วยความรู้สึกที่ดี

 

28. ประโยคส่งท้ายของเรื่องนี้คือ

--->ไม่ว่าบุคคลนั้นจะอยู่แห่งหนใด ก็ไม่ไกลห่าง เพราะในความทรงจำยังคงมีอยู่

 

- จบ -

 

 

 

ผู้ปกครองชวนคุย 

- TAG นี้เขียนลงกระดาษนานมากแล้ว แต่ยังไม่ได้พิมพ์ลงคอมซักที ถึงเวลาสะสางเสียที
- ขอบคุณ ผปค ครูเคน ที่ตอบ กลับมาทำให้เขียน จนเสร็จเป็นผลสำเร็จ(ซึ่งนานมากแล้ว ที่ส่งไปหา 555+)
- TAG นี้วางโครงการเขียนก่อนที่จะรู้ว่าครูเคนจะลาออก เลยบังเอิญพอดีกับเหตุการณ์
- TAG อื่นก็จะพยายามเข็นออกมาให้ได้ รวมถึงงานอื่นๆด้วย แต่ไม่ขอสัญญาว่าจะเร็ววันนี้ เพราะว่าคิดว่าช้าแน่นอน
- อยากบอกว่า รักโรงเรียนลูกบาศก์ มาก ไม่ใช่แค่โครงการ แต่เป็นเพื่อนผู้ปกครองทุกคน
- ทุกครั้งที่เข้ามาอ่านเรื่องราวของพวกเรา ชาวโรงเรียนลูกบาศก์ จะมีความสุขอยู่เสมอ
-
รู้ตัวเองดีเลยว่าหายไปนานพอสมควร ขอโทษจากใจจริง แต่ด้วยภาระกิจของชีวิต
- ทุกวันนี้ยังติดตามอยู่เสมอ ขอโทษด้วยที่ไม่ได้เข้าไปคอมเมนต์ให้เพื่อนๆเลย ทั้งๆที่รู้ว่ามันคือแรงใจ
- แต่ว่าถ้ายังอ่านไม่ละเอียดก็ไม่อยากจะคอมเมนต์แบบ ขอไปที จึงอยากขออภัยเพื่อนทุกคนจริงๆ
- ถึง เพื่อนทุกคน ยังรักอยู่เสมอนะไม่คิดจะลืมไปเลยแม้แต่น้อย
- ถึง ท่าน ผอ. ที่หายไปไม่ใช่ความผิดของ ผอ. นะคะ สบายใจได้ เป็นเพราะหน้าที่การหน้าล้วนๆ ยังรักโครงการนี้ไม่เปลี่ยนแปลง ตอนเข้ามาครั้งแรกรักเท่าไหนก็ยังเหมือนเดิม และมีแต่จะเพิ่มขึ้น
- ส่วนตัวแล้ว แม้พยายามจะบอกว่าจะเขียนเรื่องสบายๆ เป็นตอนสั้น แต่บ่อยๆ ก็ ยังทำไม่ได้อย่างที่บอก ขอโทษจริงๆ
- คงเพราะว่าเป็นคนที่ชอบทำอะไรให้สมบูรณ์แบบ ตามลักษณะนิสัยของครูเอก ทำให้ไม่รู้ว่า บางครั้งเนื้อหารูปแบบที่สื่อออกมาจะดู เวอร์เกินไปหรือเปล่า แต่ยังไงก็ขอ วางรูปแบบ บล็อกของครูเอกเป็นแบบนี้ เพราะว่าเราชอบแบบนี้ จริงๆ เรื่องตกแต่งสวยงามเนี้ย
- และหากมีข้อความใด หรือการกระทำใด ที่ก่อให้เกิดความขุ่นข้องหมองใจ ก็ขออภัยให้ข้าพเจ้าด้วย
- ด้วยรัก ขอบคุณมาก

 


อ้างอิง

 รูปCoffee Break Corner ที่มา:Mosaad Hussein . 2008 : http://www.flickr.com/photos/7926423@N07/3062995177

 

Comment

Comment:

Tweet

อ่านแล้วให้ความรู้สึกสุขเคล้าเหงาดีนะครับ
เลือกครูเคนได้ตรงจังหวะจริง ๆ

อ้อ บอกให้สบายใจว่าผมไม่ได้เครียดอะไรมากนะครับ
และก็ไม่อยากให้ทาง ผปค ครูเอกโทษตัวเองด้วยครับ

ถ้าพอใจกับการเขียนแบบที่ตั้งใจให้ดีที่สุดก็ดีแล้วครับ
ผมว่าทุกคนสามารถรอได้ รอสิ่งที่ ผปค ครูเอก คิดว่าดีที่สุดครับbig smile

#3 By โคค่อน on 2010-01-25 19:36

พี่เอกกลับมาแล้วววว ~ *กอด*big smile big smile

อ่านแล้วรู้สึกว่า ครูเอกนี่ ใจดีจริงจังเลยน้าาาาาา
กับครูเคน ดูเป็นเหตุการณ์ปกติ เป็นช่วงเวลาสั้นๆ แต่บรรยากาศแฝงด้วยอบอุ่นจังเลยค่ะ

ปล. เค้าคิดถึงพี่เอก แอร๊ยยยยยย
ปล2. มีเรื่องลืมบอก เดี๋ยวจะ ems ไปบอกนะจ๊ะ

#2 By x{ คุณหuู.ไosิส * on 2010-01-24 20:58

เรียนครูเอกที่เคารพ

พวกเราก็คิดถึงครูเอกเหมือนกัน
ครูเอกเป็นครูที่น่ารักเสมอสำหรับพวกเรา
ครูเอกเป็นนางสาวไทยของไทยเสมอสำหรับลูกชาย
ครูเอกไม่ต้องเป็นกังวลอันใดไป ว่างเมื่อหรือหากปลีกเวลาว่าง
ได้เมื่อไหร่ค่อยว่ากันครับ...

แค่ได้ยินครูเอกว่ายังติดตามพวกเราอยู่
เราก็ตื้นตันสุดหัวใจ
รูปแบบการเขียนแบบนี้ไม่เว่อร์ครับ
เพราะว่ามันคือตัวตนของครูเอก
ที่ใครๆไม่สามารถลอกเลียนแบบได้เลย
(เป็นความสามารถเฉพาะตัวจริงๆ คารวะ)

มุมเครื่องดื่มดูในรูปไฮโซมาก
เป็นกำลังใจให้นะครับครูเอก

สู้ๆ confused smile

#1 By no-ta on 2010-01-24 09:14