Elite

DB 3 ข้อมูลความสัมพันธ์กับนักเรียน
ลำดับที่ ๕๑๒๕-๕๑๓๖

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

สามารถเปลี่ยนสีอักษรได้ตามความเหมาะสม แต่อย่าเปลี่ยนรูปแบบการนำเสนอ
นอกเสียจากว่าการเปลี่ยนแปลงนั้นจะทำให้อ่านง่ายขึ้นตามธีมบล็อกแต่ละคน

1 --- สีแดง ระดับ First impression
2 --- สีเขียวระดับ Second Impression
3 --- สีเขียวระดับ Profoundly Attitude

+ --- สีทอง ระดับ Gold Medal

1 --- สีแดง ระดับ ความรู้สึกแรกที่ได้พบ
2 --- สีเขียวระดับ ความรู้สึกเมื่อได้สอนและพูดคุยกัน
3 --- สีเขียวระดับ เจตคติเชิงลึก

+ --- สีทอง ระดับ เหรียญทอง สำหรับครูเอกนักเรียนทุกคนอยู่ในระดับเหรียญทองเท่ากันทุกคน

* --- ร้อยพรรณพฤกษา : เป็นเพียงแค่ความคิดเห็น ความรู้สึกส่วนตัวของครูเอกเองที่เปรียบเทียบลูกศิษย์กับพรรณไม้เท่านั้น และครูเอกจะเปรียบเทียบกับพรรณไม้ไทยเท่านั้น ยกเว้นนักเรียนที่เป็นชาวต่างชาติหรือตามความเหมาะสม

DB 3 ข้อมูลความสัมพันธ์กับนักเรียน 

EXTRA DB 3

(ส่วนนี้ไว้ใส่ลิงค์ที่เป็นฟิคเกี่ยวกับการทำความรู้จักตัวละคร)

รายชื่อนักเรียน รุ่นที่ ๑ ลำดับที่ ๕๑๒๕-๕๑๓๖

5125 กรินทร์ เรเยส (ริน / เย้เย)

สัญลักษณ์ความสัมพันธ์ ใช้อิโมติคอนของexteenในการอธิบายความรู้สึกโดยสรุป ถ้าไม่มีให้เว้น

-

ความรู้สึกที่มีต่อตัวละครนั้น (Impression) พร้อมเหตุผลที่มาของความรู้สึกที่อิงกับตัวละคร

- 
--- - นักกีฬาผู้แข็งขัน "หนุ่มน้อย รูปร่างปาดเปรียวว่องไว"
--- - ครูเอกเห็น น้องเย้เย เป็นเด็กชายสูงใหญ่ เป็นนักกีฬาผู้แข็งแรง มีนิสัยตรงไปตรงมา เป็นเด็กมัธยัสถ์ อดออม รู้จักใช้เงินในแบบของตน อ่อนน้อม มีมารยาท ให้ความเคารพผู้ใหญ่ แต่ต้องคอยชี้แนะในเรื่องการเปิดใจและการอยู่ร่วมกันกับคนอื่นในสังคมปัจจุบัน
--- -  ครูเอกเห็นว่าน้องเย้เย เป็นคนตรงประเด็นไม่ค่อยอ้อมค้อม เป็นเด็กที่ไม่ต้องชอบการชักแม่น้ำทั้งห้ามาพูด ชอบคนพูดจากตรงไปตรงมา การเป็นคนตรงนั้นเป็นเรื่องที่ดี ทั้งกับตัวเองละคนรอบตัว เพราะว่าการพูดอ้อมไปอ้อมมา บางครั้งก่อนอาจจะทำให้เกิดปัญหาตามมาได้ มากว่า การพูดตรงๆไปเลยก็มีในบางครั้ง แต่การเป็นคนตรง จนอ่อนไม่เป็น จริงจังกับตัวเองและสิ่งรอบข้างมากเกินไปในบ้างครั้ง ก็จะทำให้เกิดปัญหากับตัวเองได้เช่นเดียวกัน แต่เรื่องนี้ก็ไม่ได้ถือเป็นเรื่องใหญ่โตอะไร  เรื่องแบบนี้มันเปลี่ยนไปตาม วุฒิภาวะ และเวลา การที่เราจริงใจตรงไปตรงมาเป็นเรื่องที่ดี แต่ว่ามันก็มีขอบเขตของมันเหมือน ต้องเรียนรู้ฝึกฝนเรื่องการผ่อนคลายกับตัวเอง เพียงเท่านี้ เราก็จะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในทุกๆ ด้านของชีวิตเปิดใจยอมรับในตัวคนอื่น เพราะบนโลกมนุษย์นั้นยอมมีทั้งที่ดีและไม่ดี ปะปนกันไป แม้แต่ตัวของเราเองก็หาดีร้อยเปอร์เซนต์ไม่ การยอมรับและเข้าใจคนอื่นที่เห็นและคิดต่างจากเรา ถือเป็นการฝึกใจของเรา ฝึกการให้ การให้โอกาส การให้ความวางใจการคนรอบข้าง การเป็นคนตรงนั้นยอมดี เพราะว่าเราเป็นคนจริงใจ เป็นคนจริง การเป็นคนจริงนั้น ต้องบวกความมีน้ำใจเข้าไปด้วย เพราะเราเกิดมาเป็นมนุษย์ที่ต้องอยู่ร่วมกันเป็นสังคม น้ำใจไมตรี ถือเป็นสิ่งสำคัญ ตรงจนแข็งมีแต่เราจะเจ็บตัวเพราะจะหักเองเอาได้ง่าย แล้วมันจะแก้ไขได้ยากนัก

ท่าทีที่แสดงออกต่อตัวละครนั้น (Expression)  อาจสอดคล้องหรือขัดแย้งกับความรู้สึกได้ ตามความเสแสร้ง

- 
--- - ทักทายสวัสดียามพบกัน ยิ้มให้ทุกครั้งที่พบเจอ หรือแล้วแต่เหตุการณ์และสถานการณ์
--- - เวลาสนทนากันจะมองหน้า และแววตาของของคู่สนทนาเสมอ ด้วยสายตาอ่อนโยน
--- - น้ำเสียงและสีหน้า ขณะสนทนาอ่อนโยน โดยไม่ได้เสแสร้งหรือแกล้งทำ
--- - ปฏิบัติตน ให้ความรักความรักความเอ็นดู เท่าเทียมเหมือนลูกศิษย์คนอื่นทุกประการ

โอกาสในการเดินเข้าหาหรือไปคุยเมื่อได้พบเห็น เช่นน่าจะได้คุยเพราะอะไร ความอยากเข้าหาเท่าไหร่

-
--- - ได้พบเจอกันเป็นประจำในชั้นเรียน
--- - หากมีข้อเสนอแนะหรือ สอบถามเรื่องใด ครูเอกก็จะเดินเข้าไปสอบถามหรือพูดคุยกับนักเรียนเองโดยตรง
--- - หากนักเรียนมีปัญหาปรึกษาเรื่องการเรียน หรือสอบถามเรื่องใดก็ตาม ครูเอกก็พร้อมที่จะให้นักเรียน เข้ามาสอบถามหรือพูดคุย ตลอดเวลาทั้งในชั้นเรียนและนอกชั่วโมงการสอน
--- - ได้พบเจอกันใน กิจกรรมที่ทางโรงเรียนจัดขึ้น หรือ พบกันโดยบังเอิญทั้งในโรงเรียน และนอกโรงเรียน
--- - อาจได้มีโอกาสเจอกันที่ ร้านขายรูปวาด ที่ถนนข้าวสาร

รายละเอียดอื่นๆ

- การใช้ภาษา
--- - เรียกชื่อนักเรียนเต็มชื่อ เช่น คุณกรินทร์ "คุณกรินทร์ วันนี้ครูขอพบที่ห้องพักครูนะคะ"
--- - เรียกชื่อนักเรียนด้วยชื่อเล่น เช่น น้องเย้เย "สวัสดีค่ะน้องเย้เย"
--- - พ่อหนุ่ม หนุ่มน้อย "สวัสดีจ้ะ พ่อหนุ่มน้อย รูปนี้ราคาเท่าไรคะ?"
--- - ใช้สรรนามตามความเหมาะสม ตามแต่เหตุการณ์และสถานการณ์ ในขณะนั้นด้วยความสุภาพ
--- - เรียกแทนตัวว่า ครู
- ร้อยพรรณพฤกษา
--- - ต้นประดู่แดง
ครูเอกคิดว่า น้องเย้เย เปรียบเหมือน "ต้นประดู่แดง"
            เป็นพรรณไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่มีความสูงประมาณ 10-12 เมตร ผิวเปลือกลำต้นมีสีน้ำตาลอ่อน เรือนยอดแผ่กว้างกิ่งลู่ลง ผลัดใบ ใบเป็นรูปมนรีออกเป็นคู่ สลับกันตามลำต้น ลักษณะของใบปลายแหลม โคนใบมน ขอบใบเรียบ มีสีเขียว ออกดอกเป็นช่อ ช่อดอกสีแดงสด ดอกจะบานไม่พร้อมกัน จะทยอยกันบานไล่ขึ้นไปตั้งแต่โคนก้านช่อจนถึงปลายช่อ เวลาบานจะแดงสพรั่งทั้งต้น เกสรยาวยื่นออกมากลางดอก ดอกมีกลิ่นหอม ออกดอกช่วงเดือนมกราคม-มีนาคม ผลเป็นฝักแบนรูปขอบขนานโค้งเล็กน้อย เมล็ดแบน มีถิ่นกำเนิดในประเทศกัวเตมาลา ทวีปอเมริกาใต้ ต้นประดู่เป็นไม้ยืนต้นที่มีความแข็งแรง แสดงถึง พลังแห่งความ ยิ่งใหญ่ ประดู่ คือ ความพร้อม มีความหมายสื่อถึงความ แข็งแกร่ง แข็งแรง ดูแล้วสง่างาม น่าเกรงขาม
เหมือนกับ นาย กรินทร์ เรเยส

5126 ประสบโชค วิริยะกุล (ลัค)

สัญลักษณ์ความสัมพันธ์ ใช้อิโมติคอนของexteenในการอธิบายความรู้สึกโดยสรุป ถ้าไม่มีให้เว้น

-

ความรู้สึกที่มีต่อตัวละครนั้น (Impression) พร้อมเหตุผลที่มาของความรู้สึกที่อิงกับตัวละคร

- 
--- - หนุ่มน้อยนักเคาะ  "เด็กหนุ่มผู้มีจังหวะในหัวใจ"
--- - ครูเอกเห็น น้องลัค เป็นหนุ่มเข้าจังหวะ ชอบเคาะเป็นพิเศษ เป็นมิตร เงียบพูดน้อยแต่อ่อนน้อม มีมารยาท ให้ความเคารพผู้ใหญ่ แต่ต้องคอยชี้แนะในเรื่องการใช้คำพูดกับผู้อื่นให้มากขึ้น
--- - ครูเอกชอบ นิสัยเงียบพูดน้อยแต่ใช้สายตาสื่อแทน ของน้องลัค เพราะว่าดวงตาเป็นหน้าตาของหัวใจ ถ้ารู้จักสื่อสารทางสายตาก็เท่ากับ ตัวน้องลัคเองไม่ได้เป็นคนเย็นชาอะไรมากนัก มีความสุขที่กับเสียงเพลง รักในจังหวะ เป็นเด็กสุขภาพดีเพราะชอบเล่นกีฬา แต่บางครั้งการใช้แค่สายตากับความรู้สึกอย่างเดียวนั้นมัน ไม่ไช่การสื่อสารที่ถูกต้องนัก เพราะว่าเราต้องอยู่รวมกับผู้อื่นอีกมากมายบนโลกใบนี้  เพราะเราทุกคนมีจังหวะของชีวิตที่ต้องเล่นผสมไปด้วยกัน มันถึงจะมันส์กับชีวิต แต่เรื่องนี้ก็ไม่ได้ถือเป็นเรื่องใหญ่โตอะไร  เรื่องแบบนี้มันเปลี่ยนไปตาม วุฒิภาวะ และเวลา ต้องเรียนรู้ฝึกฝนเรื่องการสื่อสารด้วยคำพูดกับ คนรอบข้างในมากขึ้น ไม่จำเป็นต้องพูดเป็นต่อยหอย แต่พร้อมที่จะสื่อสารและรับฟังผู้อื่นบ้าง ด้วยพื้นฐานจิตใจที่ดีอยู่แล้วของน้องลัคเท่านี้ ก็จะกลายเป็น สุภาพบุรุษที่สมบูรณ์พร้อม ในจังหวะชีวิตที่น้องลัคกำหนดเองและเป็นที่รักของคนรอบข้าง

ท่าทีที่แสดงออกต่อตัวละครนั้น (Expression)  อาจสอดคล้องหรือขัดแย้งกับความรู้สึกได้ ตามความเสแสร้ง

- 
--- - ทักทายสวัสดียามพบกัน ยิ้มให้ทุกครั้งที่พบเจอ หรือแล้วแต่เหตุการณ์และสถานการณ์
--- - เวลาสนทนากันจะมองหน้า และแววตาของของคู่สนทนาเสมอ ด้วยสายตาอ่อนโยน
--- - น้ำเสียงและสีหน้า ขณะสนทนาอ่อนโยน โดยไม่ได้เสแสร้งหรือแกล้งทำ
--- - ปฏิบัติตน ให้ความรักความรักความเอ็นดู เท่าเทียมเหมือนลูกศิษย์คนอื่นทุกประการ

โอกาสในการเดินเข้าหาหรือไปคุยเมื่อได้พบเห็น เช่นน่าจะได้คุยเพราะอะไร ความอยากเข้าหาเท่าไหร่

-
--- - ได้พบเจอกันเป็นประจำในชั้นเรียน
--- - หากมีข้อเสนอแนะหรือ สอบถามเรื่องใด ครูเอกก็จะเดินเข้าไปสอบถามหรือพูดคุยกับนักเรียนเองโดยตรง
--- - หากนักเรียนมีปัญหาปรึกษาเรื่องการเรียน หรือสอบถามเรื่องใดก็ตาม ครูเอกก็พร้อมที่จะให้นักเรียน เข้ามาสอบถามหรือพูดคุย ตลอดเวลาทั้งในชั้นเรียนและนอกชั่วโมงการสอน
--- - ได้พบเจอกันใน กิจกรรมที่ทางโรงเรียนจัดขึ้น หรือ พบกันโดยบังเอิญทั้งในโรงเรียน และนอกโรงเรียน
--- - อาจได้มีโอกาสเจอกันที่ ภัตตาคารอาหารจีน และภัตตาคารรวมเนื้อทั่วโลก

รายละเอียดอื่นๆ

- การใช้ภาษา
--- - เรียกชื่อนักเรียนเต็มชื่อ เช่น คุณประสบโชค "คุณประสบโชค วันนี้ครูขอพบที่ห้องพักครูนะคะ"
--- - เรียกชื่อนักเรียนด้วยชื่อเล่น เช่น น้องลัค "สวัสดีค่ะน้องลัค"
--- - พ่อหนุ่ม หนุ่มน้อย "สวัสดีค่ะ หนุ่มน้อย มีรายการอาหารน่าสนใจ แนะนำไหมเอ่ย?"
--- - ใช้สรรนามตามความเหมาะสม ตามแต่เหตุการณ์และสถานการณ์ ในขณะนั้นด้วยความสุภาพ
--- - เรียกแทนตัวว่า ครู
- ร้อยพรรณพฤกษา
--- - ต้นพัดโบก
ครูเอกคิดว่า น้องลัค เปรียบเหมือน "ต้นพัดโบก"
            พัดโบก เป็นไม้พุ่มขนาดเล็กกะทัดรัด  มีถิ่นกำเนิดจากทวีปแอฟริกา แถบประเทศไนจีเรียครับ สามารถเติบโตได้ดีทั้งในที่ร่มรำไรและกลางแจ้งแดด ใบเรียงแบบตรง เรียงแบบตรงกันข้ามกัน ดอกเด่นสะดุดตา เมื่อดอกออกจะพราวต้นสวยงาม สามารถเติบโตได้ดีทั้งในแดดจัด และแดดรำไร ชอบน้ำปานกลาง ดอกพัดโบก ดอกไม้สีขาวกลิ่นหอมไกล เลี้ยงง่ายออกดอกดกตลอดทั้งปีพัดโบกเป็นไม้ดอกพุ่มเล็กประเภทเดียวกับดอกชบาหรือดอกเข็มที่ชื่อพัดโบกคงเป็นเพราะรูปทรงดอกเหมือนกับพัดโบกสมัยโบราณ บางก็ว่าเหมือนกับตัวโน้ตดนตรี จนบางครั้งก็มีชื่อเล่นว่า ตัวโน้ต  แต่ชื่อสามัญของพัดโบกนั้นมีหลายชื่อ ทั้ง Musical Notes หรือ Morning Kiss เป็นดอกไม้ที่สวยงามและมีจังหวะในตัวเอง เปรียบเหมือนโน้ตดนตรี ที่เป็นดั่ง จูบแห่งรุ่งอรุณ
เหมือนกับ นาย ประสบโชค วิริยะกุล

5127 อุทิศฐาน อู่วิรุฬย์ (กิ๊ฟ)

สัญลักษณ์ความสัมพันธ์ ใช้อิโมติคอนของexteenในการอธิบายความรู้สึกโดยสรุป ถ้าไม่มีให้เว้น

-

ความรู้สึกที่มีต่อตัวละครนั้น (Impression) พร้อมเหตุผลที่มาของความรู้สึกที่อิงกับตัวละคร

- 
--- - เด็กน้อยผมยุ่ง "หนุ่มผมชี้โด่ชี้เด่ หลุดๆลุ่ยๆ"
--- - ครูเอกเห็น น้องกิ๊ฟ เป็นเด็กน่ารัก ที่ตัวเล็กน่ารักผมชี้ๆยุ่งๆ อยู่ตลอด เป็นมิตร มีมารยาท อ่อนน้อม ให้ความเคารพผู้ใหญ่ แต่ต้องคอยชี้แนะในเรื่องการรับมือกับความกดดันและสิ่งที่คาดการณ์ล่วงหน้าไม่ได้
--- - ครูเอกชอบ นิสัยเก็บรายละเอียด และมีหัวใจของธรรมะ เข้าใจในหลักการมีชีวิตอยู่ ของน้องกิ๊ฟ เพราะว่ามันทำให้โลกนี้น่าอยู่ คนแบบนี้จะเป็นเด็กที่มีความสุข และเข้มแข็ง ทำให้คนรอบข้างมีความสุข เป็นเด็กสงบและมีสมาธิ มีน้ำใจเป็นห่วงคนรอบข้างก่อนตัวเอง มีความคิดอย่างเป็นระบบ แต่บางครั้งกลับเป็นคนที่ไม่รู้ใจตนเอง ไม่แน่ใจในความคิดของตัวเอง และให้คนอื่นมาก่อนตนเอง แต่ก็ไม่ได้ถือเป็นเรื่องใหญ่โตอะไร  เรื่องแบบนี้มันเปลี่ยนไปตาม วุฒิภาวะ สามารถฝึกกันได้ ฝึก ค่อยๆเรียนรู้ความต้องการของตัวเอง ปล่อยเวลาให้กับตัวเองและ ค่อยๆปล่อยใจไปตามสิ่งที่ใจคิด ด้วยการเป็นเด็กที่คิดเป็นและเข้าใจชีวิต ของน้องกิ๊ฟ นั้นจะทำให้น้องกิ๊ฟมีความสุขตลอดไป ในแบบของตนเอง

ท่าทีที่แสดงออกต่อตัวละครนั้น (Expression)  อาจสอดคล้องหรือขัดแย้งกับความรู้สึกได้ ตามความเสแสร้ง

- 
--- - ทักทายสวัสดียามพบกัน ยิ้มให้ทุกครั้งที่พบเจอ หรือแล้วแต่เหตุการณ์และสถานการณ์
--- - เวลาสนทนากันจะมองหน้า และแววตาของของคู่สนทนาเสมอ ด้วยสายตาอ่อนโยน
--- - น้ำเสียงและสีหน้า ขณะสนทนาอ่อนโยน โดยไม่ได้เสแสร้งหรือแกล้งทำ
--- - ปฏิบัติตน ให้ความรักความรักความเอ็นดู เท่าเทียมเหมือนลูกศิษย์คนอื่นทุกประการ

โอกาสในการเดินเข้าหาหรือไปคุยเมื่อได้พบเห็น เช่นน่าจะได้คุยเพราะอะไร ความอยากเข้าหาเท่าไหร่

-
--- - ได้พบเจอกันเป็นประจำในชั้นเรียน
--- - หากมีข้อเสนอแนะหรือ สอบถามเรื่องใด ครูเอกก็จะเดินเข้าไปสอบถามหรือพูดคุยกับนักเรียนเองโดยตรง
--- - หากนักเรียนมีปัญหาปรึกษาเรื่องการเรียน หรือสอบถามเรื่องใดก็ตาม ครูเอกก็พร้อมที่จะให้นักเรียน เข้ามาสอบถามหรือพูดคุย ตลอดเวลาทั้งในชั้นเรียนและนอกชั่วโมงการสอน
--- - ได้พบเจอกันใน กิจกรรมที่ทางโรงเรียนจัดขึ้น หรือ พบกันโดยบังเอิญทั้งในโรงเรียน และนอกโรงเรียน
--- - อาจได้มีโอกาสเจอกันที่ ร้านสนุกเกอร์ หรือโรงละครเวที

รายละเอียดอื่นๆ

- การใช้ภาษา
--- - เรียกชื่อนักเรียนเต็มชื่อ เช่น คุณอุทิศฐาน "คุณอุทิศฐาน วันนี้ครูขอพบที่ห้องพักครูนะคะ"
--- - เรียกชื่อนักเรียนด้วยชื่อเล่น เช่น น้องกิ๊ฟ "สวัสดีค่ะน้องกิ๊ฟ"
--- - พ่อหนุ่ม หนุ่มน้อย "สวัสดีค่ะ พ่อหนุ่ม มาดูละครเรื่องเดียวกันอีกแล้วนะคะ"
--- - ใช้สรรนามตามความเหมาะสม ตามแต่เหตุการณ์และสถานการณ์ ในขณะนั้นด้วยความสุภาพ
--- - เรียกแทนตัวว่า ครู
- ร้อยพรรณพฤกษา
--- - ต้นนนทรี
ครูเอกคิดว่า น้องกิ๊ฟ เปรียบเหมือน "ต้นนนทรี"
            ต้นนนทรี เป็นไม้ยืนต้นทรง พุ่มสูงได้ถึง 25 เมตร กึ่งผลัดใบ เรือนยอดรูปร่ม แผ่กว้าง ใบเป็นใบประกอบขนนกสองชั้นรูปไข่ ออกดอกเป็นช่อตั้งขนาดใหญ่ที่ปลายกิ่ง สีเหลือง มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ออกดอกในฤดูแล้ง ช่วงเดือน มีนาคม-มิถุนายน เป็นไม้ยืนต้น มีอายุยืนยาวนาน มีใบเขียวตลอดทั้งปี ลักษณะใบเป็นฝอยคล้ายใบกระถิน ดอกสีเหลืองประปรายด้วยสีขาว ช่อดอกเป็นพวงระย้า ฝักไม่ยอมทิ้งต้น ทนทานในทุกสภาพอากาศของเมืองไทย ดอกนนทรีนั้นมีกลิ่นหอมอ่อนๆ เกิดเป็นช่อกลุ่มใหญ่ที่ปลายกิ่ง แต่ดอกงดงามนั้นมีอายุอยู่บนต้นได้ไม่นานนักก็จะร่วงลงมากองอยู่ที่พื้นโคนต้น ดูเหลืองไปทั้งบริเวณเหมือนปูพรมธรรมชาติเพื่อประดับราวป่า ให้มีชีวิตชีวา โอ้นนทรี ร่มเงาขจีมีทั่วแดนไกล ต้นนนทรีนั้นให้สีเหลืองสดใสเปรียบเหมือนใจที่ส่องสว่าง เติบโตขึ้นเพื่อเป็นร่มเงาให้กับทุกคน
เหมือนกับ นาย อุทิศฐาน อู่วิรุฬย์

5128 ต้นน้ำ พรรังสรรค์ (น้ำ)

สัญลักษณ์ความสัมพันธ์ ใช้อิโมติคอนของexteenในการอธิบายความรู้สึกโดยสรุป ถ้าไม่มีให้เว้น

-

ความรู้สึกที่มีต่อตัวละครนั้น (Impression) พร้อมเหตุผลที่มาของความรู้สึกที่อิงกับตัวละคร

- 
--- - หนุ่มน้อยหน้าหวาน "หนุ่มหน้าใส ที่หน้าตาน่ารัก"
--- -ครูเอกเห็น น้องต้นน้ำ เป็นเด็กดีที่น่ารัก ผอมบาง ตัวเล็กบ๊องแบ้ว แต่มีนิสัยมีความเป็นสุภาพบุรุษสูง ร่าเริงอารมณ์ดีเป็นมิตร มีมารยาท อ่อนน้อม ให้ความเคารพผู้ใหญ่ แต่ต้องคอยชี้แนะ แนะแนวการเจริญเติบโต ก้าวสู่การเป็นผู้ใหญ่ต่อไป
--- - ครูเอกชอบ นิสัยอารมณ์ดี ร่าเริง ยิ้มง่าย ชอบปล่อยมุข ของน้องต้นน้ำ เพราะว่ามันทำให้โลกนี้น่าอยู่ คนแบบนี้จะเป็นเด็กที่มีความสุข และเข้มแข็ง ทำให้คนรอบข้างมีความสุข อีกทั้งเป็นเด็กมีน้ำใจต่อคนรอบข้าง มีความเป็นสุภาพบุรุษ ภายนอกดูตัวเล็กเหมือนเด็กผู้หญิง แต่กลับชอบศิลปะการต่อสู้ ซึ่งเป็นเรื่องที่ดี แถมทั้งยังมีใจอยากเป็นผู้นำ แต่บางครั้งกลับทำให้งานไม่สำเร็จตามเป้าประสงค์ที่ต้องการ เนื่องจากติดเล่นนิดๆหน่อยๆ และในบางครั้งเหมือนยึดติดกับต้นแบบบางอย่างในใจ แต่ก็ไม่ได้ถือเป็นเรื่องใหญ่โตอะไร  เรื่องแบบนี้มันเปลี่ยนไปตาม วุฒิภาวะ สามารถฝึกกันได้ ฝึกค่อยๆเรียนรู้ความต้องการของตัวเอง ปล่อยเวลาให้กับตัวเอง คิดในแบบของตัวเอง เป็นต้นแบบของตัวเอง การได้รับแรงบันดานใจจากคนที่เรานับถือนั้นเป็นเรื่องดี แต่เราต้องปรับต้นแบบนั้นให้กลายมาเป็นแบบฉบับของตัวเองให้ได้ เพื่อที่เราจะได้กลายเป็นต้นแบบที่น่านับถือต่อไป  ด้วยการเป็นเด็กที่อารมณ์ดี ร่าเริง ของน้องต้นน้ำ นั้นจะทำให้น้องต้นน้ำมีความสุขตลอดไป และเป็นต้นแบบที่ดีได้อย่างแน่นอน 

ท่าทีที่แสดงออกต่อตัวละครนั้น (Expression)  อาจสอดคล้องหรือขัดแย้งกับความรู้สึกได้ ตามความเสแสร้ง

- 
--- - ทักทายสวัสดียามพบกัน ยิ้มให้ทุกครั้งที่พบเจอ หรือแล้วแต่เหตุการณ์และสถานการณ์
--- - เวลาสนทนากันจะมองหน้า และแววตาของของคู่สนทนาเสมอ ด้วยสายตาอ่อนโยน
--- - น้ำเสียงและสีหน้า ขณะสนทนาอ่อนโยน โดยไม่ได้เสแสร้งหรือแกล้งทำ
--- - ปฏิบัติตน ให้ความรักความรักความเอ็นดู เท่าเทียมเหมือนลูกศิษย์คนอื่นทุกประการ

โอกาสในการเดินเข้าหาหรือไปคุยเมื่อได้พบเห็น เช่นน่าจะได้คุยเพราะอะไร ความอยากเข้าหาเท่าไหร่

-
--- - ได้พบเจอกันเป็นประจำในชั้นเรียน
--- - หากมีข้อเสนอแนะหรือ สอบถามเรื่องใด ครูเอกก็จะเดินเข้าไปสอบถามหรือพูดคุยกับนักเรียนเองโดยตรง
--- - หากนักเรียนมีปัญหาปรึกษาเรื่องการเรียน หรือสอบถามเรื่องใดก็ตาม ครูเอกก็พร้อมที่จะให้นักเรียน เข้ามาสอบถามหรือพูดคุย ตลอดเวลาทั้งในชั้นเรียนและนอกชั่วโมงการสอน
--- - ได้พบเจอกันใน กิจกรรมที่ทางโรงเรียนจัดขึ้น หรือ พบกันโดยบังเอิญทั้งในโรงเรียน และนอกโรงเรียน
--- - อาจได้มีโอกาสเจอกันที่สนามกีฬาหรือที่โรงยิม

รายละเอียดอื่นๆ

- การใช้ภาษา
--- - เรียกชื่อนักเรียนเต็มชื่อ เช่น คุณต้นน้ำ "คุณต้นน้ำ วันนี้ครูขอพบที่ห้องพักครูนะคะ"
--- - เรียกชื่อนักเรียนด้วยชื่อเล่น เช่น น้องต้นน้ำ "สวัสดีค่ะน้องต้นน้ำ"
--- - พ่อหนุ่ม หนุ่มน้อย "หนุ่มน้อย กำลังเลือกรสจืด หรือว่ารสช็อกโกแล็ต อยู่คะ?"
--- - ใช้สรรนามตามความเหมาะสม ตามแต่เหตุการณ์และสถานการณ์ ในขณะนั้นด้วยความสุภาพ
--- - เรียกแทนตัวว่า ครู
- ร้อยพรรณพฤกษา
--- - ต้นประดู่เหลือง
ครูเอกคิดว่า น้องต้นน้ำ เปรียบเหมือน "ต้นประดู่เหลือง"
            ประดู่เป็นพรรณไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่มีความสูงประมาณ10-25 เมตรผิวเปลือกลำต้นมีสีดำหรือเทาลำต้นเป็นพูไม่กลมแตกกิ่งก้านสาขากว้างมี เรือนยอดทึบแตกเป็นสะเก็ดร่องตื้นๆ ใบเป็นช่อแตกออกจากปลายกิ่งมีใบย่อยประกอบอยู่ประมาณ 6-12 ใบ ลักษณะของใบเป็นรูปมนรีปลายใบแหลมโคนใบมน ขอบใบเรียบเป็นมันสีเขียว ใบมีขนาดยาวประมาณ 2-3 นิ้ว กว้างประมาณ 1-2 นิ้ว ออกดอกเป็นช่อออกตามปลายกิ่ง ดอกมีขนาดเล็กสีเหลือง ผลมีขนเล็กๆปกคลุม ขนาดผลโตประมาณ 4-6 เซนติเมตร ต้นประดู่เป็นไม้ยืนต้นที่มีความแข็งแรง แสดงถึง พลังแห่งความ ยิ่งใหญ่ ประดู่ คือ ความพร้อม มีความหมายสื่อถึงความ แข็งแกร่ง แข็งแรง ดูแล้วสง่างาม น่าเกรงขาม สีเหลืองของต้นประดู่เหลืองแสดงถึงความสดใส ที่มาพร้อมความแข็งแกร่ง และเป็นผู้มีพลังแห่งความยิ่งใหญ่
เหมือนกับ นาย ต้นน้ำ พรรังสรรค์

5129 เหมือนฝัน ปัณฑารีย์ (ฟ้า)

สัญลักษณ์ความสัมพันธ์ ใช้อิโมติคอนของexteenในการอธิบายความรู้สึกโดยสรุป ถ้าไม่มีให้เว้น

-

ความรู้สึกที่มีต่อตัวละครนั้น (Impression) พร้อมเหตุผลที่มาของความรู้สึกที่อิงกับตัวละคร

- 
--- - สวยน้อยมาดนิ่ง "เด็กสาวผมดำสวย ผู้มาดมั่น"
--- - ครูเอกเห็น น้องฟ้า เป็นเด็กผู้หญิงที่มีมาดเป็นผู้ใหญ่ เป็นสาวน้อยคนสวย มีนิสัยง่ายสบายๆ อ่อนน้อม มีมารยาท ให้ความเคารพผู้ใหญ่ แต่ต้องคอยชี้แนะในเรื่องการแสดงความรู้สึก ต่อคนรอบค้างให้เหมาะสมและมากขึ้น
--- - ครูเอกเห็นว่าน้องฟ้า เป็นเด็กน่ารัก ตั้งใจเรียนมีสมาธิในการเรียน เป็นเด็กที่มีเหตุมีผล แต่ก็เป็นเด็กสาวเจ้าจิตนาการ คิดอ่านแนวปรัชญาเชิงนามธรรม อารมณ์ราบเรียบ น่ารักกับเพื่อนๆ แต่ไม่แสดงออกทางอารมณ์ออกมาเต็มที่ เหมือนเก็บกดแต่ไม่ใช้ เรื่องนี้ก็ไม่ได้ถือเป็นเรื่องใหญ่โตอะไร  เรื่องแบบนี้มันเปลี่ยนไปตาม วุฒิภาวะ และเวลา การไม่แสดงอารมณ์กับผู้อื่นในบางครั้งอาจจะ กลายเป็นปัญหาได้ เพราะว่า มันก็มีขอบเขตของมันเหมือน ต้องเรียนรู้ฝึกฝนเรื่องการแสดงความรู้สึกออกมาทางสีหน้าบ้าง เพราะการสื่อสารผ่านทางสีหน้าก็เป็นสิ่งสำคัญไม่แพ้ กับคำพูดหรือสายตา  ฝึกใจของเรา ให้เป็น กล้าที่จะพูด กล้าที่คุยในเรื่องของตัวเองกับคนอื่น เพราะเราเกิดมาเป็นมนุษย์ที่ต้องอยู่ ร่วมกันเป็นสังคม น้ำใจไมตรี ถือเป็นสิ่งสำคัญ  เพียงเท่านี้ น้องฟ้าก็จะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในทุกๆ ด้านของชีวิต

ท่าทีที่แสดงออกต่อตัวละครนั้น (Expression)  อาจสอดคล้องหรือขัดแย้งกับความรู้สึกได้ ตามความเสแสร้ง

- 
--- - ทักทายสวัสดียามพบกัน ยิ้มให้ทุกครั้งที่พบเจอ หรือแล้วแต่เหตุการณ์และสถานการณ์
--- - เวลาสนทนากันจะมองหน้า และแววตาของของคู่สนทนาเสมอ ด้วยสายตาอ่อนโยน
--- - น้ำเสียงและสีหน้า ขณะสนทนาอ่อนโยน โดยไม่ได้เสแสร้งหรือแกล้งทำ
--- - ปฏิบัติตน ให้ความรักความรักความเอ็นดู เท่าเทียมเหมือนลูกศิษย์คนอื่นทุกประการ

โอกาสในการเดินเข้าหาหรือไปคุยเมื่อได้พบเห็น เช่นน่าจะได้คุยเพราะอะไร ความอยากเข้าหาเท่าไหร่

-
--- - ได้พบเจอกันเป็นประจำในชั้นเรียน
--- - หากมีข้อเสนอแนะหรือ สอบถามเรื่องใด ครูเอกก็จะเดินเข้าไปสอบถามหรือพูดคุยกับนักเรียนเองโดยตรง
--- - หากนักเรียนมีปัญหาปรึกษาเรื่องการเรียน หรือสอบถามเรื่องใดก็ตาม ครูเอกก็พร้อมที่จะให้นักเรียน เข้ามาสอบถามหรือพูดคุย ตลอดเวลาทั้งในชั้นเรียนและนอกชั่วโมงการสอน
--- - ได้พบเจอกันใน กิจกรรมที่ทางโรงเรียนจัดขึ้น หรือ พบกันโดยบังเอิญทั้งในโรงเรียน และนอกโรงเรียน
--- - อาจได้มีโอกาสเจอกันตามทางท้องถนน หรือยามค่ำคืนที่สลัวและมืดมิด โดยบังเอิญ

รายละเอียดอื่นๆ

- การใช้ภาษา
--- - เรียกชื่อนักเรียนเต็มชื่อ เช่น คุณเหมือนฝัน "คุณเหมือนฝัน วันนี้ครูขอพบที่ห้องพักครูนะคะ"
--- - เรียกชื่อนักเรียนด้วยชื่อเล่น เช่น น้องฟ้า หนูฟ้า "สวัสดีค่ะน้องฟ้า"
--- - สาวน้อย คนสวย "คนสวย กำลังยืนมองดวงดาว ดวงไหนเป็นพิเศษหรือเปล่าคะ?"
--- - ใช้สรรนามตามความเหมาะสม ตามแต่เหตุการณ์และสถานการณ์ ในขณะนั้นด้วยความสุภาพ
--- - เรียกแทนตัวว่า ครู
- ร้อยพรรณพฤกษา
--- - ต้นฟ้าประดิษฐ์
ครูเอกคิดว่า น้องฟ้า เปรียบเหมือน "ฟ้าประดิษฐ์"
            ฟ้าประดิษฐ์เป็นไม้ล้มลุกต้นเล็กๆ ใช้ปลูกคลุมดินแต่งสวนแซมต้นไม้ใหญ่ได้งดงาม และยังสามารถปลูกในกระถางแขวนปล่อยให้กิ่งดอกชูช่อรอบกระถาง ยามเมื่อดอกบานสีฟ้าสดใส ทำให้กระถางแขวน และที่ประดับตรงนั้นสดชื่นมีชีวิตชีวาอย่างยิ่ง ผิวสัมผัสละเอียด ลำต้นสีเขียวตลอดต้น ใบสีเขียวหม่นมีขนหลังใบออ่นๆ และนุ่มนวล ดอกสีน้ำเงินอมม่วงนิดๆ กลีบมี 5 กลีบ ค่อนข้างบอบบาง ปลายหยัก เกสรสีขาว ทรงดอกกลมมีรัศมีประมาณ 1 เซนติเมตร ฟ้าประดิษฐ์เป็นดอกไม้ที่มีสีสดสวยงาม แต่ก็ดูลึกลับในเวลาเดียวกัน สีน้ำเงินเข้มของฟ้าประดิษฐ์นั้น ชวนให้น่าค้นหา เลอเลิศเจิดจ้าฟ้าประดิษฐ์ แสนวิจิตรหมดจดช่างงดงาม
เหมือนกับ นางสาว เหมือนฝัน ปัณฑารีย์

5130 ปรเมศ ภูเตศวร (ภู)

สัญลักษณ์ความสัมพันธ์ ใช้อิโมติคอนของexteenในการอธิบายความรู้สึกโดยสรุป ถ้าไม่มีให้เว้น

-

ความรู้สึกที่มีต่อตัวละครนั้น (Impression) พร้อมเหตุผลที่มาของความรู้สึกที่อิงกับตัวละคร

- 
--- - พ่อหนุ่มผมยาว "หนุ่มน้อยหน้ามน อารมณ์ศิลป์"
--- - ครูเอกเห็น น้องภู เป็นเด็กหนุ่มอารมณ์ศิลป์ ทำอะไรตามแต่อารมณ์จะพาไป แต่เป็นเด็กยิ้มง่าย เป็นนักดนตรีที่ดี มีความสามารถในการเรียนด้านภาษาไทย อ่อนน้อม มีมารยาท ให้ความเคารพผู้ใหญ่ แต่ต้องคอยชี้แนะในเรื่องการเปิดใจและการอยู่ร่วมกันกับคนอื่นในสังคมปัจจุบัน
--- -ครูเอกเห็นว่าน้องภู เป็นคนอารมณ์ศิลป์ มีขึ้นมีลง เหมือนกราฟ เป็นเด็กที่ไม่ชอบการบังคับ การเป็นตัวของตัวเองนั้นเป็นเรื่องที่ดี ทั้งกับตัวเองละคนรอบข้าง เพราะว่าไม่ต้องเก็บกดความเครียด แต่บางครั้งก่อนอาจจะทำให้เกิดปัญหาตามมาได้ การเป็นคนที่ทำตามใจตนเองนั้น หากมากเกินไปในบ้างครั้ง ก็จะทำให้เกิดปัญหากับตัวเองได้เช่นเดียวกัน แต่เรื่องนี้ก็ไม่ได้ถือเป็นเรื่องใหญ่โตอะไร  เรื่องแบบนี้มันเปลี่ยนไปตาม วุฒิภาวะ และเวลา การที่เราซื่อสัตย์กับจิตใจตัวเองเป็นเรื่องที่ดี แต่ว่ามันก็มีขอบเขตของมันเหมือน ต้องเรียนรู้ฝึกฝนเรื่องการเข้าอกเข้าใจคนอื่น เพียงเท่านี้ เราก็จะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในทุกๆ ด้านของชีวิตเปิดใจยอมรับในตัวคนอื่น เพราะบนโลกมนุษย์นั้นยอมมีทั้งที่ดีและไม่ดี ปะปนกันไป แม้แต่ตัวของเราองก็หาดีร้อยเปอร์เซนต์ไม่ การยอมรับและเข้าใจคนอื่นที่เห็นและคิดต่างจากเรา ถือเป็นการฝึกใจของเรา ฝึกการให้ การให้โอกาศ การให้ความวางใจการคนรอบข้าง ต้องบวกความมีน้ำใจเข้าไปด้วย เพราะเราเกิดมาเป็นมนุษย์ที่ต้องอยู่ร่วมกันเป็นสังคม น้ำใจไมตรี ถือเป็นสิ่งสำคัญ

ท่าทีที่แสดงออกต่อตัวละครนั้น (Expression)  อาจสอดคล้องหรือขัดแย้งกับความรู้สึกได้ ตามความเสแสร้ง

- 
--- - ทักทายสวัสดียามพบกัน ยิ้มให้ทุกครั้งที่พบเจอ หรือแล้วแต่เหตุการณ์และสถานการณ์
--- - เวลาสนทนากันจะมองหน้า และแววตาของของคู่สนทนาเสมอ ด้วยสายตาอ่อนโยน
--- - น้ำเสียงและสีหน้า ขณะสนทนาอ่อนโยน โดยไม่ได้เสแสร้งหรือแกล้งทำ
--- - ปฏิบัติตน ให้ความรักความรักความเอ็นดู เท่าเทียมเหมือนลูกศิษย์คนอื่นทุกประการ

โอกาสในการเดินเข้าหาหรือไปคุยเมื่อได้พบเห็น เช่นน่าจะได้คุยเพราะอะไร ความอยากเข้าหาเท่าไหร่

-
--- - ได้พบเจอกันเป็นประจำในชั้นเรียน
--- - หากมีข้อเสนอแนะหรือ สอบถามเรื่องใด ครูเอกก็จะเดินเข้าไปสอบถามหรือพูดคุยกับนักเรียนเองโดยตรง
--- - หากนักเรียนมีปัญหาปรึกษาเรื่องการเรียน หรือสอบถามเรื่องใดก็ตาม ครูเอกก็พร้อมที่จะให้นักเรียน เข้ามาสอบถามหรือพูดคุย ตลอดเวลาทั้งในชั้นเรียนและนอกชั่วโมงการสอน
--- - ได้พบเจอกันใน กิจกรรมที่ทางโรงเรียนจัดขึ้น หรือ พบกันโดยบังเอิญทั้งในโรงเรียน และนอกโรงเรียน
--- - อาจได้มีโอกาสเจอกันที่ งานคอนเสิร์ต งานเทศกาลดนตรี หรือ ร้านขายหนังสือ

รายละเอียดอื่นๆ

- การใช้ภาษา
--- - เรียกชื่อนักเรียนเต็มชื่อ เช่น คุณปรเมศ "คุณปรเมศ วันนี้ครูขอพบที่ห้องพักครูนะคะ"
--- - เรียกชื่อนักเรียนด้วยชื่อเล่น เช่น น้องภู "สวัสดีค่ะน้องภู"
--- - พ่อหนุ่ม หนุ่มน้อย "สวัสดีค่ะหนุ่มน้อย เจอกันอีกแล้วนะคะ วันนี้เล่นเวทีใหนเอ่ย?"
--- - ใช้สรรนามตามความเหมาะสม ตามแต่เหตุการณ์และสถานการณ์ ในขณะนั้นด้วยความสุภาพ
--- - เรียกแทนตัวว่า ครู
- ร้อยพรรณพฤกษา
--- - ต้นพู่อมร
ครูเอกคิดว่า น้องภู เปรียบเหมือน "ต้นพู่อมร"
            พู่อมรหรือเงาะงาม มีลักษณะดอก เป็นสีแดง ออกเป็นช่อแบบช่อกระจุกแน่นตามซอกใบที่ปลายกิ่ง โคนกลีบเลี้ยงเชื่อมติดกันเป็นหลอดยาว ปลายแยกเป็น 5 แฉก รูปสามเหลี่ยม กลีบดอก 5 กลีบ เกสรเป็นเส้นสีแดงยาวแดอกดูคล้ายผลเงาะ ช่อดอกบานเต็มที่กว้าง 3-5 เซนติเมตร จึงได้ชื่อเรียกว่า"พู่อมรหรือเงาะงาม" ลักษณะใบ เป็นใบเดี่ยว เรียงตรงข้ามเป็นคู่ พู่อมรหรือเงาะงาม ดอกของ พู่อมรหรือเงาะงาม มีความงดงามเป็นอย่างมาก เหมือนกับดวงตะวันอันสดใส และกล้าแกร่ง
เหมือนกับ นาย ปรเมศ ภูเตศวร

5131 ภูมิ วสันตนิรันดร์ (ภูมิ)

สัญลักษณ์ความสัมพันธ์ ใช้อิโมติคอนของexteenในการอธิบายความรู้สึกโดยสรุป ถ้าไม่มีให้เว้น

-

ความรู้สึกที่มีต่อตัวละครนั้น (Impression) พร้อมเหตุผลที่มาของความรู้สึกที่อิงกับตัวละคร

- 
--- - หนุ่มน้อยตัวใหญ่ "เด็กใสซื่อ ตัวเปียกชุ่ม"
--- - ครูเอกเห็น น้องภูมิ เป็นหนุ่มน้อยที่ตัวสูงใหญ่ แต่หน้าตาน่ารัก ดูใสๆซื่อๆ สุภาพดี มีมารยาท ให้ความเคารพผู้ใหญ่ แต่ต้องคอยชี้แนะ ในเรื่องการให้ความสำคัญกับตนเองให้มากขึ้น และแนะแนวการเติบโตเป็นผู้ใหญ่ต่อไป
--- - ครูเอกชอบ นิสัยง่ายๆ ซื่อๆ จริงใจ เห็นอกเห็นใจคนอื่น และชอบเข้าหาเพื่อนที่เงียบ ของน้องภูมิ เพราะว่ามันทำให้โลกนี้น่าอยู่ คนแบบนี้จะเป็นเด็กที่มีความสุข อีกทั้งเป็นเด็กมีน้ำใจต่อคนรอบข้าง มีความเป็นสุภาพบุรุษ ชอบปกป้องผู้อื่น ยังเข้าใจเรื่องที่ซับซ้อนในบางเรื่องได้ยังไม่ดีนัก และบางครั้งการทำอะไรโดยไม่นำประยุกต์ใช้ อาจทำให้งานไม่สำเร็จตามเป้าประสงค์ที่ต้องการ ดังนั้นต้องเรียนรู้เรื่องการประยุกต์ใช้ความรู้แบบผสมผสาน และติดการให้ความสำคัญกับคนอื่นมากกว่าตนเอง แต่ก็ไม่ได้ถือเป็นเรื่องใหญ่โตอะไร  เรื่องแบบนี้มันเปลี่ยนไปตาม วุฒิภาวะ สามารถฝึกกันได้ ฝึกค่อยๆเรียนรู้ความต้องการของตัวเอง ปล่อยเวลาให้กับตัวเอง คิดในแบบของตัวเอง ติดหลายๆแบบ ไม่ควรคิดด้านเดียว ผสมผสานความคิดหลายแบบ เพื่อที่เราจะได้ทันสถานการณ์ เพื่อเอาไปใช้ในชีวิตการทำงานหรือการดำเนินชีวิตจริงๆ บนโลกใบนี้  ด้วยการเป็นเด็กดี จิตใจบบริสุทธิ์เป็นพื้นฐาน ของน้องภูมิ จะทำให้ตัวน้องภูมิมีความสุขตลอดไป และเป็นสุภาพบุรุษที่เป็นที่พึ่งพาได้ต่อไป

ท่าทีที่แสดงออกต่อตัวละครนั้น (Expression)  อาจสอดคล้องหรือขัดแย้งกับความรู้สึกได้ ตามความเสแสร้ง

- 
--- - ทักทายสวัสดียามพบกัน ยิ้มให้ทุกครั้งที่พบเจอ หรือแล้วแต่เหตุการณ์และสถานการณ์
--- - เวลาสนทนากันจะมองหน้า และแววตาของของคู่สนทนาเสมอ ด้วยสายตาอ่อนโยน
--- - น้ำเสียงและสีหน้า ขณะสนทนาอ่อนโยน โดยไม่ได้เสแสร้งหรือแกล้งทำ
--- - ปฏิบัติตน ให้ความรักความรักความเอ็นดู เท่าเทียมเหมือนลูกศิษย์คนอื่นทุกประการ

โอกาสในการเดินเข้าหาหรือไปคุยเมื่อได้พบเห็น เช่นน่าจะได้คุยเพราะอะไร ความอยากเข้าหาเท่าไหร่

-
--- - ได้พบเจอกันเป็นประจำในชั้นเรียน
--- - หากมีข้อเสนอแนะหรือ สอบถามเรื่องใด ครูเอกก็จะเดินเข้าไปสอบถามหรือพูดคุยกับนักเรียนเองโดยตรง
--- - หากนักเรียนมีปัญหาปรึกษาเรื่องการเรียน หรือสอบถามเรื่องใดก็ตาม ครูเอกก็พร้อมที่จะให้นักเรียน เข้ามาสอบถามหรือพูดคุย ตลอดเวลาทั้งในชั้นเรียนและนอกชั่วโมงการสอน
--- - ได้พบเจอกันใน กิจกรรมที่ทางโรงเรียนจัดขึ้น หรือ พบกันโดยบังเอิญทั้งในโรงเรียน และนอกโรงเรียน
--- - อาจได้มีโอกาสเจอกันที่ทะเล หรือสระว่ายน้ำ

รายละเอียดอื่นๆ

- การใช้ภาษา
--- - เรียกชื่อนักเรียนเต็มชื่อ เช่น คุณภูมิ "คุณภูมิ วันนี้ครูขอพบที่ห้องพักครูนะคะ"
--- - เรียกชื่อนักเรียนด้วยชื่อเล่น เช่น น้องภูมิ "สวัสดีค่ะน้องภูมิ"
--- - พ่อหนุ่ม หนุ่มน้อย "สวัสดีค่ะ หนุ่มน้อย แถวนี้ลมทะเลเย็น ดีจังนะคะ"
--- - ใช้สรรนามตามความเหมาะสม ตามแต่เหตุการณ์และสถานการณ์ ในขณะนั้นด้วยความสุภาพ
--- - เรียกแทนตัวว่า ครู
- ร้อยพรรณพฤกษา
--- - ต้นพญาสัตบรรณ
ครูเอกคิดว่า น้องภูมิ เปรียบเหมือน "ต้นพญาสัตบรรณ"
            ต้น พญาสัตบรรณ คน ไทยโบราณเชื่อว่า บ้านใดปลูกต้นพญาสัตบรรณ จะทำให้มีเกียรเพราะพญาสัตบรรณ สูงลำต้นตรงเหมือนฉัตร จึงมีชื่อเรียกอีกอย่างนึงว่า ฉัตบรรณ ดังนั้นพญาสัตบรรณจึงเป็นไม้มงคลนาม นอกจากนี้การเจริญเติบโตออกเป็นทรงพุ่มมีลักษณะคล้ายกับฉัด คือ เป็นชั้นๆ และยังมีความเชื่ออีกว่า จะได้รับการยกย่องและนับถือจากบุคคลทั่วไป เพราะ สัตร คือ สิ่งที่ดีงามมีคุณธรรมดังนั้นจึงเป็นที่นับถือ และยกย่อง สัตตบรรณได้ชื่อว่าเป็นไม้มงคลชนิดหนึ่ง ซึ่งบางครั้งก็เรียกว่า "พญาสัตตบรรณ" โดยเชื่อกันว่าบ้านใดปลูกพญาสัตตบรรณไว้ในบ้าน จะทำให้มีเกียรติยศดั่งพญา ได้รับการยกย่องและนับถือจากบุคคลทั่วไป
เหมือนกับ นาย ภูมิ วสันตนิรันดร์

5132 กรวิทย์ ไกลปืนเที่ยง (ปอ)

สัญลักษณ์ความสัมพันธ์ ใช้อิโมติคอนของexteenในการอธิบายความรู้สึกโดยสรุป ถ้าไม่มีให้เว้น

-

ความรู้สึกที่มีต่อตัวละครนั้น (Impression) พร้อมเหตุผลที่มาของความรู้สึกที่อิงกับตัวละคร

- 
--- - หนุ่มน้อยหน้าสวย "เด็กตัวเล็ก ที่น่ารัก"
--- - ครูเอกเห็น น้องปอ เป็นเด็กหนุ่มที่ตัวเล็ก หน้าตาน่ารัก เป็นมิตร มีมารยาท ให้ความเคารพผู้ใหญ่ แต่ต้องคอยชี้แนะ ในเรื่องการผ่อนคลายกับชีวิต และแนะแนวการเติบโตเป็นผู้ใหญ่ต่อไป
--- - ครูเอกเห็นว่า น้องปอ เป็นเด็กน่ารักคนนี้ ถึงจะตัวเล็ก ดูอ่อนแอแต่จริงๆแล้วเข้มแข็ง ก็เหมือนเด็กวัยนี้ทั่วไป แต่สิ่งที่สำคัญคือ มีความเป็นสุภาพบุรุษ รู้จักให้เกียรติสุภาพสตรี แต่กลับชอบสื่อสารออกมาไม่ตรงกับใจ หรือที่เรียกว่าปากไม่ตรงกับใจ สร้างกำแพงบางเล็กๆ แบบที่ผู้ฟังไม่คิดว่ามันเป็นกำแพง สร้างเรื่องจากคำพูดของตนเอง ซึ่งบางครั้งมันก็อาจจะถือเป็นเรื่องดีกว่าพูดออกมาตรงๆ แต่ในบางครั้งมันก็อาจจทำให้แย่ลงก็ได้ หากไม่นำประยุกต์ใช้ และอาจทำให้คนอื่นเห็นว่าเราเป็น คนไม่จริงใจได้ ทั้งที่จริงๆแล้วมันไม่ใช่ แต่ก็ไม่ได้ถือเป็นเรื่องใหญ่โตอะไร  เรื่องแบบนี้มันเปลี่ยนไปตาม วุฒิภาวะ สามารถฝึกกันได้ ฝึกค่อยๆเรียนรู้ความต้องการของตัวเอง ปล่อยเวลาให้กับตัวเอง คิดในแบบของตัวเอง ติดหลายๆแบบ ไม่ควรคิดด้านเดียว หัดเลือกที่จะสร้างการสือสาร ในสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อตัวเราและผู้อื่น หัดการปล่วยวาง และฝึกการเข้าใจจิตใจของคน เพราะบนโลกนี้ไม่มีใครดีหรือเลวร้อยเปอร์เซนต์ ด้วยการเป็นเด็กดีมีหัวใจของสุภาพบุรุษ อยู่ในตัวของน้องปอ จะทำให้ตัวน้องปอมีความสุขต่อไป และเป็นสุภาพบุรุษน่าชื่นชม

ท่าทีที่แสดงออกต่อตัวละครนั้น (Expression)  อาจสอดคล้องหรือขัดแย้งกับความรู้สึกได้ ตามความเสแสร้ง

- 
--- - ทักทายสวัสดียามพบกัน ยิ้มให้ทุกครั้งที่พบเจอ หรือแล้วแต่เหตุการณ์และสถานการณ์
--- - เวลาสนทนากันจะมองหน้า และแววตาของของคู่สนทนาเสมอ ด้วยสายตาอ่อนโยน
--- - น้ำเสียงและสีหน้า ขณะสนทนาอ่อนโยน โดยไม่ได้เสแสร้งหรือแกล้งทำ
--- - ปฏิบัติตน ให้ความรักความรักความเอ็นดู เท่าเทียมเหมือนลูกศิษย์คนอื่นทุกประการ

โอกาสในการเดินเข้าหาหรือไปคุยเมื่อได้พบเห็น เช่นน่าจะได้คุยเพราะอะไร ความอยากเข้าหาเท่าไหร่

-
--- - ได้พบเจอกันเป็นประจำในชั้นเรียน
--- - หากมีข้อเสนอแนะหรือ สอบถามเรื่องใด ครูเอกก็จะเดินเข้าไปสอบถามหรือพูดคุยกับนักเรียนเองโดยตรง
--- - หากนักเรียนมีปัญหาปรึกษาเรื่องการเรียน หรือสอบถามเรื่องใดก็ตาม ครูเอกก็พร้อมที่จะให้นักเรียน เข้ามาสอบถามหรือพูดคุย ตลอดเวลาทั้งในชั้นเรียนและนอกชั่วโมงการสอน
--- - ได้พบเจอกันใน กิจกรรมที่ทางโรงเรียนจัดขึ้น หรือ พบกันโดยบังเอิญทั้งในโรงเรียน และนอกโรงเรียน
--- - อาจได้มีโอกาสเจอกันที่ร้านขายหนังสือ ร้านขายของขวัญ หรือเกมส์เซ็นเตอร์

รายละเอียดอื่นๆ

- การใช้ภาษา
--- - เรียกชื่อนักเรียนเต็มชื่อ เช่น คุณกรวิทย์ "คุณกรวิทย์ วันนี้ครูขอพบที่ห้องพักครูนะคะ"
--- - เรียกชื่อนักเรียนด้วยชื่อเล่น เช่น น้องปอ "สวัสดีค่ะน้องปอ"
--- - พ่อหนุ่ม หนุ่มน้อย "สวัสดีค่ะ หนุ่มน้อย เลือกการ์ตูนเรื่องอะไรอยู่เหรอคะ? แนะนำครูได้ไหมคะ?"
--- - ใช้สรรนามตามความเหมาะสม ตามแต่เหตุการณ์และสถานการณ์ ในขณะนั้นด้วยความสุภาพ
--- - เรียกแทนตัวว่า ครู
- ร้อยพรรณพฤกษา
--- - ต้นรักเร่
ครูเอกคิดว่า น้องปอ เปรียบเหมือน "ต้นรักเร่"
            รักเร่เป็นไม้พุ่ม รากมีลักษณะคล้ายหัว ลำต้นแตกกิ่งก้านสาขามากมาย ดอกเป็นแบบเดียวกับเบญจมาศ ก้านดอกยาวแข็งแรง รักเร่เป็นไม้ดอกอีกชนิดหนึ่งที่มีความสวยงามไม่แพ้ไม้ดอกชนิดอื่น สวยทั้งรูปทรงของดอกและมีสีสรรสวยสะดุดตามาก ก้านดอกแข็งแรงทนทาน ในต่างประเทศนิยมปลูกเป็นไม้ตัดดอก รักเร่เป็นดอกไม้ที่มีความสวยงามแต่ชื่อนั้นกลับ ถูกใช้ในทางไม่ดี รักร้างบางหรือเร่รักบ้าง แต่หากเราจริงใจต่อใครก็ไม่จำเป็นต้องสนใจเรื่องชื่อ หรืออดีตที่ไม่ดีของมัน เก็บเก็บความสวยงามของตัวเองไม่แพ้ไม้ดอกชนิดอื่น ของรักเร่เองเป็นที่ที่สุด รักเร่ก็จะไม่ร้างรักดั่งชื่อ แต่จะสวยสง่า เป็นดั่งความรักที่พร้อมจะหมอบให้ทุกคน
เหมือนกับ นาย กรวิทย์ ไกลปืนเที่ยง

5133 จิตรกร เจริญวัฒนศิลป์ (ตั้งโอ๋)

สัญลักษณ์ความสัมพันธ์ ใช้อิโมติคอนของexteenในการอธิบายความรู้สึกโดยสรุป ถ้าไม่มีให้เว้น

-

ความรู้สึกที่มีต่อตัวละครนั้น (Impression) พร้อมเหตุผลที่มาของความรู้สึกที่อิงกับตัวละคร

- 
--- - สาวน้อยตัวเล็ก "เด็กสาวผมดำตัวเล็ก ที่สวมเสื้อตัวใหญ่"
--- -  ครูเอกเห็น น้องตั้งโอ๋ เป็นเด็กหญิงตัวเล็กๆ ที่หน้าตาน่ารัก เป็นมิตร มีนิสัยง่ายสบายๆ จิตใจดี อ่อนน้อม มีมารยาท ให้ความเคารพผู้ใหญ่ แต่ต้องคอยชี้แนะ ในเรื่องการก้าวไปสู่ความเป็นผู้ใหญ่ ที่เจริญเติบโตต่อไป
--- - ครูเอกเห็นว่า น้องตั้งโอ๋ เป็นเด็กหญิง เล็กๆ น่ารักคนหนึ่ง ที่ถึงจะตัวเล็ก แต่ก็ดูเข้มแข็ง นิสัยเหมือนเด็กวัยนี้ทั่วไป เป็นเด็กง่ายสบายๆ ไม่ได้แตกต่างไปจากเด็กอื่น ความง่ายๆ สบาย ปกติธรรมดา เนี้ยคือ สิ่งที่ดีของน้องตั้งโอ๋ แต่ว่ายังติดเล่นแล้วก็ ทำตัวตามสบายตามใจตัวเองแต่ก็ไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่โตอะไร  เรื่องแบบนี้มันเปลี่ยนไปตาม วุฒิภาวะ สามารถฝึกกันได้ ฝึกการบังคับใจต้องเองให้ ทำงานในส่วนที่ไม่ชอบได้ และฝึกอดทนกับงานที่ไม่ชอบ คิดในแบบของตัวเอง แต่ไม่ควรคิดด้านเดียว เลือกที่จะสร้างการสือสาร ในสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อตัวเราและผู้อื่น ด้วยการเป็นเด็กดีอยู่แล้วของน้องตั้งโอ๋ ตัวน้องเองจะมีความสุขต่อไป และเป็นแบบอย่างของคนรุ่นหลังได้

ท่าทีที่แสดงออกต่อตัวละครนั้น (Expression)  อาจสอดคล้องหรือขัดแย้งกับความรู้สึกได้ ตามความเสแสร้ง

- 
--- - ทักทายสวัสดียามพบกัน ยิ้มให้ทุกครั้งที่พบเจอ หรือแล้วแต่เหตุการณ์และสถานการณ์
--- - เวลาสนทนากันจะมองหน้า และแววตาของของคู่สนทนาเสมอ ด้วยสายตาอ่อนโยน
--- - น้ำเสียงและสีหน้า ขณะสนทนาอ่อนโยน โดยไม่ได้เสแสร้งหรือแกล้งทำ
--- - ปฏิบัติตน ให้ความรักความรักความเอ็นดู เท่าเทียมเหมือนลูกศิษย์คนอื่นทุกประการ

โอกาสในการเดินเข้าหาหรือไปคุยเมื่อได้พบเห็น เช่นน่าจะได้คุยเพราะอะไร ความอยากเข้าหาเท่าไหร่

-
--- - ได้พบเจอกันเป็นประจำในชั้นเรียน
--- - หากมีข้อเสนอแนะหรือ สอบถามเรื่องใด ครูเอกก็จะเดินเข้าไปสอบถามหรือพูดคุยกับนักเรียนเองโดยตรง
--- - หากนักเรียนมีปัญหาปรึกษาเรื่องการเรียน หรือสอบถามเรื่องใดก็ตาม ครูเอกก็พร้อมที่จะให้นักเรียน เข้ามาสอบถามหรือพูดคุย ตลอดเวลาทั้งในชั้นเรียนและนอกชั่วโมงการสอน
--- - ได้พบเจอกันใน กิจกรรมที่ทางโรงเรียนจัดขึ้น หรือ พบกันโดยบังเอิญทั้งในโรงเรียน และนอกโรงเรียน
--- - อาจได้มีโอกาสเจอกันที่ร้านขายเครื่องใช้ไฟฟ้า หรือขายหนังสือ

รายละเอียดอื่นๆ

- การใช้ภาษา
--- - เรียกชื่อนักเรียนเต็มชื่อ เช่น คุณจิตรกร "คุณจิตรกร วันนี้ครูขอพบที่ห้องพักครูนะคะ"
--- - เรียกชื่อนักเรียนด้วยชื่อเล่น เช่น น้องตั้งโอ๋ หนูตั้งโอ๋ "สวัสดีค่ะน้องตั้งโอ๋"
--- - สาวน้อย คนสวย "สวัสดีค่ะ สาวน้อย เชียร์ทีมไหนอยู่เหรอคะ? จองโทรทัศน์ตาไม่กระพริบเชียว"
--- - ใช้สรรนามตามความเหมาะสม ตามแต่เหตุการณ์และสถานการณ์ ในขณะนั้นด้วยความสุภาพ
--- - เรียกแทนตัวว่า ครู
- ร้อยพรรณพฤกษา
--- - เข็มพวงขาว หรือเข็มขาว
ครูเอกคิดว่า น้องตั้งโอ๋ เปรียบเหมือน "ดอกเข็มขาว"
            เข็มพวงขาว หรือเข็มขาวเป็นพันธุ์ไม้วงศ์เดียวกับ ยอ คัดเค้า และกาแฟ ต้นสูงได้มากกว่าเข็ม    ทั่วๆไป  และมักจะสูงเกิน 2 เมตร  ดอกเกิดที่ปลายกิ่งเป็นช่อแน่น  เข็มชนิดนี้มีถิ่นกำเนิดในเอซียเขตร้อน มีกลิ่นหอมแรงกว่าเข็มชนิดอื่นๆ และให้ดอกเกือบตลอดปี แต่จะดกมากในช่วงฤดูร้อน เชื่อว่าบ้านใดปลูกดอกเข็มไว้ประจำบ้าน  จะทำให้ผู้ที่ปลูกและผู้ที่อาศัยอยู่ในบ้านมีความฉลาดหลักแหลม  รู้จักรักษาเอาตัวรอดจากสถานการณ์คับขันเฉพาะหน้า  ดอกเข็มสื่อการกระตุ้นให้เกิดความสนใจใฝ่รู้ในสิ่งที่มีประโยชน์ ให้สามารถเพิ่มพูนความรู้ความสามารถของตนได้ หอมอ่อนละมุนละมัย พาจิตใจชื่นบาน 
เหมือนกับ นางสาว จิตรกร เจริญวัฒนศิลป์

5134 กนต์ธร นราโชติ (ธร)

สัญลักษณ์ความสัมพันธ์ ใช้อิโมติคอนของexteenในการอธิบายความรู้สึกโดยสรุป ถ้าไม่มีให้เว้น

-

ความรู้สึกที่มีต่อตัวละครนั้น (Impression) พร้อมเหตุผลที่มาของความรู้สึกที่อิงกับตัวละคร

- 
--- - หนุ่มน้อยตาแป๋ว "เด็กชาย ผู้มีแววตาใสแจ๋ว"
--- - ครูเอกเห็น น้องธร เป็นเด็กชายตัวน้อยที่น่ารัก มีดวงตาที่ใสแจ๋ว ตาแป๋ว น่าเอ็นดู ตัวเล็กน่ารัก อารมณ์ดีเป็นมิตร มีมารยาท อ่อนน้อม ให้ความเคารพผู้ใหญ่ แต่ต้องคอยชี้แนะ แนะแนวการเติบโตเป็นผู้ใหญ่ต่อไป
--- - ครูเอกชอบ นิสัยเป็นเด็กง่ายๆ สบายๆ เป็นเด็กชายที่เรียบร้อย น่าเอ็นดู เป็นเด็กผู้ชายธรรมดาที่น่ารัก ความธรรมดาเนี้ยคือเสน่ห์ ของน้องธร เพราะว่ามันคือจุดเริ่มต้นของ พัฒนาการที่ดีต่อไปในอนาคต เป็นเด็กมีน้ำใจต่อคนรอบข้าง ตามใจคนรอบข้าง ยังไงก็ได้ แต่การตามใจคนมากเกินไปก็ไม่ดี ต้องรู้จักหัดคิดวิเคราะห์สารที่ส่งมาด้วยแต่ก็ไม่ได้ถือเป็นเรื่องใหญ่โตอะไร  เรื่องแบบนี้มันเปลี่ยนไปตาม วุฒิภาวะ สามารถฝึกกันได้ ต้องรู้จักตัดสินใจ ฝึกการตัดสินใจ การวิเคราะห์ปัญหา จะอะไรก็ได้ ตลอตเวลาก็ไม่ได้ ต้องทำให้เป็นคนที่ตัดสินใจได้ และเป็นชายหนุ่มที่กลายเป็นที่พึ่งพาของครอบครัวให้ได้ต่อไป อย่างน้อยก็เป็นที่พึ่งของตัวเองได้ ทำให้คนรอบข้างมีความสุข และเป็นต้นแบบที่ดีได้อย่างแน่นอน

ท่าทีที่แสดงออกต่อตัวละครนั้น (Expression)  อาจสอดคล้องหรือขัดแย้งกับความรู้สึกได้ ตามความเสแสร้ง

- 
--- - ทักทายสวัสดียามพบกัน ยิ้มให้ทุกครั้งที่พบเจอ หรือแล้วแต่เหตุการณ์และสถานการณ์
--- - เวลาสนทนากันจะมองหน้า และแววตาของของคู่สนทนาเสมอ ด้วยสายตาอ่อนโยน
--- - น้ำเสียงและสีหน้า ขณะสนทนาอ่อนโยน โดยไม่ได้เสแสร้งหรือแกล้งทำ
--- - ปฏิบัติตน ให้ความรักความรักความเอ็นดู เท่าเทียมเหมือนลูกศิษย์คนอื่นทุกประการ

โอกาสในการเดินเข้าหาหรือไปคุยเมื่อได้พบเห็น เช่นน่าจะได้คุยเพราะอะไร ความอยากเข้าหาเท่าไหร่

-
--- - ได้พบเจอกันเป็นประจำในชั้นเรียน
--- - หากมีข้อเสนอแนะหรือ สอบถามเรื่องใด ครูเอกก็จะเดินเข้าไปสอบถามหรือพูดคุยกับนักเรียนเองโดยตรง
--- - หากนักเรียนมีปัญหาปรึกษาเรื่องการเรียน หรือสอบถามเรื่องใดก็ตาม ครูเอกก็พร้อมที่จะให้นักเรียน เข้ามาสอบถามหรือพูดคุย ตลอดเวลาทั้งในชั้นเรียนและนอกชั่วโมงการสอน
--- - ได้พบเจอกันใน กิจกรรมที่ทางโรงเรียนจัดขึ้น หรือ พบกันโดยบังเอิญทั้งในโรงเรียน และนอกโรงเรียน
--- - อาจได้มีโอกาสเจอกันที่ร้านขายต้นไม้ หรือใต้ต้นไม้

รายละเอียดอื่นๆ

- การใช้ภาษา
--- - เรียกชื่อนักเรียนเต็มชื่อ เช่น คุณกนต์ธร "คุณกนต์ธร วันนี้ครูขอพบที่ห้องพักครูนะคะ"
--- - เรียกชื่อนักเรียนด้วยชื่อเล่น เช่น น้องธร "สวัสดีค่ะน้องธร"
--- - พ่อหนุ่ม หนุ่มน้อย "สวัสดีค่ะ หนุ่มน้อย วิวด้านบนสวยไหมคะ?"
--- - ใช้สรรนามตามความเหมาะสม ตามแต่เหตุการณ์และสถานการณ์ ในขณะนั้นด้วยความสุภาพ
--- - เรียกแทนตัวว่า ครู
- ร้อยพรรณพฤกษา
--- - ต้นลดาวัลย์
ครูเอกคิดว่า น้องธร เปรียบเหมือน "ต้นลดาวัลย์"
            ลดาวัลย์เป็นไม้เถา เนื้อไม้แข็ง ขนาดใหญ่  ยอดอ่อนของต้นมีขน  เถาแก่มีผิวเรียบ  ใบ เดี่ยว ออกสลับ รูปไข่  มีใบดกตลอดปี  กว้างประมาณ  5 ซม.  ยาวประมาณ 7 ซม. โคนเว้าเล็กน้อยเป็นรูปหัวใจ หรือโคนมน ปลายแหลม  ดอกช่อ   ขาว กลิ่นหอม  ออกเป็นช่อตามซอกใบ  กลีบดอกรูปกระดิ่ง  ปลายแยกเป็น 5 แฉก ผล  กลม เมื่อแก่แตกได้ กลีบเลี้ยงติดทนและโตตามผล  มี  1  เมล็ด  ออกดอกตลอดปี  การขยายพันธุ์  เพาะเมล็ด  ประโยชน์  เป็นไม้ที่มีกลิ่นหอม มีดอกเล็กๆน่ารัก กลิ่นหอม ละมุนละมัยเย้ายวน ทำให้ผู้ได้กลิ่นมีความสุข สวยสมน่าชื่นชมเอ็นดู
เหมือนกับ นาย กนต์ธร นราโชติ

5135 นิมมาน ศาสตราวัฒน์ (กีกี้)

สัญลักษณ์ความสัมพันธ์ ใช้อิโมติคอนของexteenในการอธิบายความรู้สึกโดยสรุป ถ้าไม่มีให้เว้น

-

ความรู้สึกที่มีต่อตัวละครนั้น (Impression) พร้อมเหตุผลที่มาของความรู้สึกที่อิงกับตัวละคร

(ส่วนนี้เป็น ความรู้สึกที่มีต่อน้อง กีกี้ 1 เท่านั้น)
- 
--- - พ่อหนุ่มสูงโปร่ง "หนุ่มหน้ามน ที่แข็งแรง"
--- - ครูเอกเห็น น้องกีกี้ เป็นเด็กหนุ่มอารมณ์ศิลป์ ใจเย็น อบอุ่น สุภาพอ่อนโยน อ่อนน้อม มีมารยาท ให้ความเคารพผู้ใหญ่ แต่ต้องคอยชี้แนะในเรื่องการอยู่ร่วมกันกับคนอื่นในสังคมปัจจุบันอย่างเป็นสุข
--- - ครูเอกเห็นว่าน้องกีกี้ เป็นเด็กหนุ่มเรียบร้อย ยิ้มแย้มแจ่มใส ยิ้มง่าย มีอารมณ์อ่อนไหวในบางครั้ง เป็น สุภาพบุรุษชอบช่วยเหลือคนอื่น เป็นเด็กมีน้ำใจต่อคนรอบข้าง คนนิสัยแบบนี้จะทำให้ทุกคนรอบตัวมีความสุข แต่บางครั้งการเป็นคนที่ทำตามใจคนอื่น หรือยอมมากเกินไปก็ เป็นเรื่องที่ไม่ดีในบางช่วงจังหวะของชีวิต หากมากเกินไปในบ้างครั้ง ก็จะทำให้เกิดปัญหากับตัวเองได้เช่นเดียวกัน แต่เรื่องนี้ก็ไม่ได้ถือเป็น เรื่องใหญ่โตอะไร  เรื่องแบบนี้มันเปลี่ยนไปตาม วุฒิภาวะ และเวลา การที่เราช่วยเหลือผู้อื่นนั้นเป็นเรื่องที่ดี แต่ว่ามันก็มีขอบเขตของมันเหมือนกัน เราต้องเรียนรู้ฝึกฝนเรื่องการปฏิเสธ ผสมผสานปรับความเป็นเรากับสิ่งแวดล้อม และก้าวสู่ความเป็นผู้ใหญ่ เพียงเท่านี้ เราก็จะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในโลกใบนี้

ท่าทีที่แสดงออกต่อตัวละครนั้น (Expression)  อาจสอดคล้องหรือขัดแย้งกับความรู้สึกได้ ตามความเสแสร้ง

- 
--- - ทักทายสวัสดียามพบกัน ยิ้มให้ทุกครั้งที่พบเจอ หรือแล้วแต่เหตุการณ์และสถานการณ์
--- - เวลาสนทนากันจะมองหน้า และแววตาของของคู่สนทนาเสมอ ด้วยสายตาอ่อนโยน
--- - น้ำเสียงและสีหน้า ขณะสนทนาอ่อนโยน โดยไม่ได้เสแสร้งหรือแกล้งทำ
--- - ปฏิบัติตน ให้ความรักความรักความเอ็นดู เท่าเทียมเหมือนลูกศิษย์คนอื่นทุกประการ

โอกาสในการเดินเข้าหาหรือไปคุยเมื่อได้พบเห็น เช่นน่าจะได้คุยเพราะอะไร ความอยากเข้าหาเท่าไหร่

-
--- - ได้พบเจอกันเป็นประจำในชั้นเรียน
--- - หากมีข้อเสนอแนะหรือ สอบถามเรื่องใด ครูเอกก็จะเดินเข้าไปสอบถามหรือพูดคุยกับนักเรียนเองโดยตรง
--- - หากนักเรียนมีปัญหาปรึกษาเรื่องการเรียน หรือสอบถามเรื่องใดก็ตาม ครูเอกก็พร้อมที่จะให้นักเรียน เข้ามาสอบถามหรือพูดคุย ตลอดเวลาทั้งในชั้นเรียนและนอกชั่วโมงการสอน
--- - ได้พบเจอกันใน กิจกรรมที่ทางโรงเรียนจัดขึ้น หรือ พบกันโดยบังเอิญทั้งในโรงเรียน และนอกโรงเรียน
--- - อาจได้มีโอกาสเจอกันที่ร้านขายต้นไม้ หรือใต้ต้นไม้

รายละเอียดอื่นๆ

- การใช้ภาษา
--- - เรียกชื่อนักเรียนเต็มชื่อ เช่น คุณนิมมาน "คุณนิมมาน วันนี้ครูขอพบที่ห้องพักครูนะคะ"
--- - เรียกชื่อนักเรียนด้วยชื่อเล่น เช่น น้องกีกี้ "สวัสดีค่ะน้องกีกี้"
--- - พ่อหนุ่ม หนุ่มน้อย "สวัสดีค่ะ หนุ่มน้อย มดตัวจ๋อย เดินทางกลับเข้ารังได้ครบทุกตัวไหมคะ?"
--- - ใช้สรรนามตามความเหมาะสม ตามแต่เหตุการณ์และสถานการณ์ ในขณะนั้นด้วยความสุภาพ
--- - เรียกแทนตัวว่า ครู
- ร้อยพรรณพฤกษา
--- - ต้นพุดตาน
ครูเอกคิดว่า น้องกีกี้ เปรียบเหมือน "ต้นพุดตาน"
            พุดตานเป็นไม้พุ่มเตี้ย ตามต้นและกิ่งมีขน ใบมีลักษณะคล้ายใบฝ้าย ขนาดใหญ่ ขอบใบหยัก ดอกมีขนาดใหญ่ ลักษณะคล้ายดอกชบาซ้อน บานในตอนเช้า เมื่อแรกบานจะมีสีขาว เมื่อสายจะเปลี่ยนสีเป็นสีชมพู และเป็นสีชมพูเข้มในตอนบ่าย ออกดอกดกตลอดทั้งปี ดอกพุดตานเป็นดอกไม้ที่มีความสวยงามแต่มีการเปลี่ยนแปลงในตัวเอง การสีหนึ่งไปสู่อีกสีหนึ่ง สลับไปมาได้อย่างน่าอัศจรรย์ หาดอกไม้ได้มาเสมอเหมือนได้
เหมือนกับ นาย นิมมาน ศาสตราวัฒน์

5136 ปรินทร์ทิพย์ สิริอนันต์กาล (ปลา)

สัญลักษณ์ความสัมพันธ์ ใช้อิโมติคอนของexteenในการอธิบายความรู้สึกโดยสรุป ถ้าไม่มีให้เว้น

-

ความรู้สึกที่มีต่อตัวละครนั้น (Impression) พร้อมเหตุผลที่มาของความรู้สึกที่อิงกับตัวละคร

- 
--- - สวยน้อยผู้ยิ้มแย้ม "เด็กผู้มีรอยยิ้มสดใส"
--- - ครูเอกเห็น น้องปลา เป็นเด็กผู้หญิงที่มีมาดเป็นผู้ใหญ่ เป็นสาวน้อยคนสวย มีนิสัยละเอียดอ่อน ง่ายสบายๆ สุภาพอ่อนโยน อ่อนน้อม มีมารยาท ให้ความเคารพผู้ใหญ่ แต่ต้องคอยชี้แนะ แนะแนวการเติบโตเป็นผู้ใหญ่ต่อไป
--- - ครูเอกเห็นว่าน้องปลา เป็นเด็กน่ารัก ตั้งใจเรียนมีสมาธิในการเรียน เป็นเด็กที่ ละเอียดอ่อน มีเหตุมีผล มีความรับผิดชอบ น่ารักกับเพื่อนๆ ชอบช่วยเหลือเพื่อน ห่วงใยใส่ใจ มีน้ำใจ คนรอบข้างอยู่เสมอ เป็นเด็กมีความคิดสร้างสรรค์ มีความคิดที่เป็นระบบ เรียกได้ว่าเป็นเด็กสาวธรรมดาที่ไม่ธรรมดาเลย สดใสไม่คิดมาก ใครอยู่ใกล้ก็สบายใจ เป็นเด็กสาวปกติที่น่ารัก สิ่งที่จะฝึกต่อไปให้ของน้องปลาคือการ ฝึกการเป็นผู้ใหญ่ที่มีคุณค่าต่อไป ซึ่งจากพื้นฐานนิสัยของน้องปลาเองแล้ว เชื่อได้เลยว่า อนาคตสดใสแน่นอน อาจจะต้องฝึกอดทนอยู่ กับสิ่งที่ไม่ชอบอีกนิด เท่านี้รับรองได้ว่า ประเทศชาติของเราต้องได้ บุคลากรที่มีคุณประโยชน์ ไปพัฒนาในรุ่งเรืองต่อไปแน่นอน

ท่าทีที่แสดงออกต่อตัวละครนั้น (Expression)  อาจสอดคล้องหรือขัดแย้งกับความรู้สึกได้ ตามความเสแสร้ง

- 
--- - ทักทายสวัสดียามพบกัน ยิ้มให้ทุกครั้งที่พบเจอ หรือแล้วแต่เหตุการณ์และสถานการณ์
--- - เวลาสนทนากันจะมองหน้า และแววตาของของคู่สนทนาเสมอ ด้วยสายตาอ่อนโยน
--- - น้ำเสียงและสีหน้า ขณะสนทนาอ่อนโยน โดยไม่ได้เสแสร้งหรือแกล้งทำ
--- - ปฏิบัติตน ให้ความรักความรักความเอ็นดู เท่าเทียมเหมือนลูกศิษย์คนอื่นทุกประการ

โอกาสในการเดินเข้าหาหรือไปคุยเมื่อได้พบเห็น เช่นน่าจะได้คุยเพราะอะไร ความอยากเข้าหาเท่าไหร่

-
--- - ได้พบเจอกันเป็นประจำในชั้นเรียน
--- - หากมีข้อเสนอแนะหรือ สอบถามเรื่องใด ครูเอกก็จะเดินเข้าไปสอบถามหรือพูดคุยกับนักเรียนเองโดยตรง
--- - หากนักเรียนมีปัญหาปรึกษาเรื่องการเรียน หรือสอบถามเรื่องใดก็ตาม ครูเอกก็พร้อมที่จะให้นักเรียน เข้ามาสอบถามหรือพูดคุย ตลอดเวลาทั้งในชั้นเรียนและนอกชั่วโมงการสอน
--- - ได้พบเจอกันใน กิจกรรมที่ทางโรงเรียนจัดขึ้น หรือ พบกันโดยบังเอิญทั้งในโรงเรียน และนอกโรงเรียน
--- - อาจได้มีโอกาสเจอกันที่โรงพยาบาล หรือที่ใต้ต้นไม้

รายละเอียดอื่นๆ

- การใช้ภาษา
--- - เรียกชื่อนักเรียนเต็มชื่อ เช่น คุณปรินทร์ทิพย์ "คุณปรินทร์ทิพย์ วันนี้ครูขอพบที่ห้องพักครูนะคะ"
--- - เรียกชื่อนักเรียนด้วยชื่อเล่น เช่น น้องปลา หนูปลา "สวัสดีค่ะน้องปลา"
--- - สาวน้อย คนสวย "สวัสดีค่ะ คนสวย แถวนี้ลมเย็นสบายดีนะคะ?"
--- - ใช้สรรนามตามความเหมาะสม ตามแต่เหตุการณ์และสถานการณ์ ในขณะนั้นด้วยความสุภาพ
--- - เรียกแทนตัวว่า ครู
- ร้อยพรรณพฤกษา
--- - ดอกปีบ
ครูเอกคิดว่า น้องปลา เปรียบเหมือน "ดอกปีบ"
            ต้นปีบ เป็นไม้ยีนต้นพบโดยทั่วไปแถบภูมิภาค ไทย พม่า มาเลเซีย อินเดีย และเกาะชวา สูงประมาณ 15-20 เมตร ลำต้นตรง เปลือกเป็นสีเทาเข้มแตกเป็นร่องลึก มีช่องอากาศ ดอกเป็นดอกช่อกระจุกแยกแขนง ดอกย่อยประกอบด้วยกลีบเลี้ยง มีสีเขียว กลีบดอกมีสีขาวกลิ่นหอมอ่อน ๆ " ดอกปีบ " ยังเป็นสัญลักษณ์ของพยาบาลไทย ตั้งแต่ปี พ.ศ . 2534 เป็นต้นมา เนื่องจาก " ดอกปีบ " เป็นดอกไม้สีขาวที่มีกลิ่นหอม ต้นปีบเป็นไม้ยืนต้น ขึ้นได้ในที่ดินแห้งแล้ง ราก ลำต้น และดอกใช้เป็นสมุนไพรได้ เปรียบกับพยาบาลในชุด สีขาวผู้พร้อมที่จะประกอบคุณงามความดี ประดุจกลิ่นหอมของดอกปีบ และพร้อมที่สร้างประโยชน์เช่นเดียวกับการเป็นสมุนไพรของ " ดอกปีบ " นั่นเอง ดอกปีบเป็นยาอายุวัฒนะ เปรียบเหมือนพยาบาล ผู้ให้การดูแลและส่งเสริมสุขภาพแก่ปวงชน เป็นไม้ขึ้นเร็ว เกิดขึ้นได้ในป่าทุกชนิด สามารถสร้างเสริมธรรมชาติที่ชุบและดำรงชีวิตแก่มวลมนุษย์ตลอดกาล เช่นเดียวกับพยาบาล ที่จะเป็นบริการสุขภาพที่จำเป็นต่อสังคมตลอดไป ต้นปีบนั้นมีกลิ่นหอม บวกกับประโยชน์คุณแก่ปวงชน งดงามทั้งกายและใจ ด้วยไม่หวังสิ่งใดตอบแทน
เหมือนกับ นางสาว ปรินทร์ทิพย์ สิริอนันต์กาล

อ้างอิง